Gerelateerd aan Jeremia 50:26

Ik maak van Babel een groot moeras, een verblijf van stekelvarkens. Ik veeg het weg met een bezem van vernietiging- spreekt de HEER van de hemelse machten.

Chaldea wordt de prooi van plunderaars, naar hartelust roven ze-spreekt de HEER.

Ik zal je verborgen schatten schenken, diep weggeborgen rijkdommen. Dan zul je weten dat ik de HEER ben, de God van Israël, die jou bij je naam roept.

De hand van de HEER rust op deze berg, maar onder zijn voeten wordt Moab vertrapt, zoals stro in mest wordt getreden;

Ik heb de perskuip alleen getreden, geen van de volken hielp me daarbij. Ik trad hen in mijn woede, vertrapte hen in mijn toorn. Hun bloed bespatte mijn kleren, al mijn kleren werden besmeurd.

Zij die me haat zal het zien en beschaamd zijn, zij die me vroeg: 'Waar is hij dan, de HEER, je God?' Ik zal toekijken en genieten wanneer ze als straatvuil vertrapt wordt.

Toen wierp de engel zijn sikkel op de aarde, en hij oogstte de druiven in de wijngaard op de aarde en gooide ze in de grote perskuip van Gods woede.

Babel, berg die alles vernietigt, die heel de aarde verwoest, ik grijp je vast en gooi je in de diepte- spreekt de HEER -,ik maak van jou een berg van as.

Ik zal Bel, de god van Babel, straffen. Ik dwing hem heel zijn prooi weer uit te braken, de toestroom van de volken is voorbij. Babels muren zullen vallen!

Je koning zend ik naar een goddeloos volk, ik stuur hem af op het volk dat mij tergde, om te plunderen en te roven en buit te behalen, en hen te vertrappen als vuil op straat.

Door de toorn van de HEER wordt Babel ontvolkt, heel de stad wordt een woestenij. Ieder die daar komt zal huiveren, de adem stokt hem in de keel om het onheil dat haar heeft getroffen.

Hef strijdkreten aan, omsingel de stad, ze zal zich overgeven. De torens storten in, de muren worden geslecht. Voltrek aan de stad de wraak van de HEER, doe met haar wat ze zelf heeft gedaan.

Toen tilde een sterke engel een steen zo groot als een molensteen op en smeet die in zee met de woorden: 'Zo zal ook Babylon, die grote stad, worden weggeslingerd; ze zal voorgoed verdwijnen.

Ach, nu is de hamer die de hele aarde sloeg, gespleten en verbrijzeld. Ach, nu is Babel zelf een schrikbeeld voor elk volk.

Uit zijn mond komt een scherp zwaard waarmee hij de volken zal slaan, en hij zal hen met een ijzeren herdersstaf hoeden. Hij zal de wijnpers van de hevige woede van de almachtige God treden.

Er komt een volk aan uit het noorden, een grote overmacht. Vele koningen, van de einden der aarde, worden aangevuurd tot de strijd.

Zeg dan: “Zo zal Babel verzinken en nooit meer bovenkomen. Door het onheil dat ik, de HEER, over Babel breng zal het ten onder gaan.”’ Hier eindigen de profetieën van Jeremia.

Hij steekt de strijdvaan op voor verre volken, hij fluit ze bijeen van de uiteinden der aarde, en daar komen ze, in allerijl.