Gerelateerd aan Jeremia 47:2

zal de Heer de koning van Assyrië en zijn geweldige legermacht over hen uitstorten als de grote watermassa’s van de Eufraat: ze zullen buiten hun oevers treden en over alles heen stromen.

De vijand is al in Dan. Wij horen de paarden snuiven, bij het gehinnik van de hengsten beeft het hele land. De vijand is het land binnengevallen. Al wat leeft wordt door hem verslonden, elke stad en ieder die daar woont.’

De HEER zei: ‘Vanuit het noorden zal onheil over alle inwoners van dit land worden uitgestort.

Dibon trekt op naar de tempel en heft op de offerhoogten een weeklacht aan,Moab jammert over de Nebo en over Medeba. Ieder hoofd is kaalgeschoren, elke baard is afgeknipt.

Egypte is een prachtig kalf, maar er zoemen zwermen horzels. Ze komen uit het noorden aangevlogen.

Immers: 'Van de Heer is de aarde en haar rijkdom.'

Hun weeklacht waart heel Moab rond: ‘Wee!’ klinkt het overal, van Eglaïm tot Beër-Elim.

Van David, een psalm. Van de HEER is de aarde en alles wat daar leeft, de wereld en wie haar bewonen,

In het westen zal men de naam van de HEER vrezen en in het oosten zijn majesteit. Want hij zal komen met de kracht van een rivier in een smalle bedding, voortgestuwd door de adem van de HEER.

Toen spuwde de slang een stroom water als een rivier achter de vrouw aan om haar daarin mee te sleuren.

Laat de hemel verheugd zijn, de aarde juichen, de zee bruisen en alles wat daar leeft.

Had ik honger, ik zou het je niet zeggen, van mij is de wereld en wat daar leeft.

Een van de zeven engelen met de offerschalen kwam op me af en zei: 'Ik wil je laten zien hoe de grote hoer die aan talrijke waterstromen zit, veroordeeld wordt.

Daarom zeg ik: ‘Laat mij nu alleen. Bittere tranen zal ik wenen om de ondergang van mijn volk. Tracht niet langer mij te troosten.’

Maar wanneer iemand u erop wijst dat u vlees van offerdieren eet, laat het dan omwille van hem staan. Houd rekening met het geweten.

Ik zal het recht als meetlint hanteren en de gerechtigheid als schietlood. De hagel vernietigt de schuilhoek van je bedrog, het water spoelt jullie schuilplaats weg.

En nu iets voor u, rijken! Weeklaag en jammer om de rampspoed die over u komt.

Maar zijn vijanden jaagt hij het duister in, met een vloedgolf verwoest hij hun stad.

Laat bruisen de zee en alles wat daar leeft, laat juichen de wereld met haar bewoners.

Vanuit Choronaïm zal gejammer klinken, onheil treft het, alles wordt verwoest.