Gerelateerd aan Jeremia 46:12

Ben jij beter dan Thebe, aan de armen van de Nijl, omgeven door water, met de zee als bescherming, met als stadswal de zee?

De snelste krijgsheld kan niet vluchten, de dapperste niet meer ontkomen. In het noorden, bij de Eufraat, komen ze ten val.

‘Juda treurt, de steden kwijnen weg, in het zwart gehuld zit de bevolking op de grond, jammerklachten klinken uit Jeruzalem.

Ik zal de Egyptenaren tegen elkaar ophitsen: ze raken onderling in gevecht, man tegen man, vriend tegen vriend, stad tegen stad, rijk tegen rijk.

De aarde beeft van Edoms val, hun gejammer klinkt tot aan de Rode Zee.

Vanuit Babel zal gejammer klinken, in Chaldea klinkt oorlogsgeraas.

Mijn hart schreeuwt het uit om Moab. Zijn vluchtelingen komen tot aan Soar, tot Eglat-Selisia. Klacht op klacht klinkt op de weg omhoog naar Luchit, hun gejammer stijgt op van de weg naar Choronaïm.

Chesbon jammert. Men hoort het in Elale. Tot aan Jahas klinkt zijn klagen, van Soar tot aan Choronaïm, tot aan Eglat-Selisia. Want zelfs de beek van Nimrim wordt een dorre geul.

Op die dag-spreekt de HEER -klinkt er geschreeuw uit de Vispoort, gehuil uit de nieuwe stad, en heerst er verslagenheid in de heuvels.

In gevangenschap zullen zij zuchten, sneuvelen in de strijd. Maar nog is zijn woede niet bekoeld, nog is zijn hand tegen hen opgeheven.

Vele volken zullen ontzet zijn als ik je gebroken volk onder vreemde volken verspreid en naar landen breng die jij niet kent.

Wie niet stierf, werd geplaagd door aambeien; het gekerm van de stad steeg op naar de hemel.