Gerelateerd aan Jeremia 17:6

Nooit zal hij genieten van de overvloed, van rivieren die van room en honing stromen.

(29:22) heel de bodem door zwavel en zout vergiftigd, zodat zaaien geen zin meer heeft en er helemaal niets meer wil groeien, net zoals toen de HEER in zijn grote woede Sodom en Gomorra, Adma en Seboïm weggevaagd had-,

Ik laat hem wonen in de wildernis, de zoutvlakte is zijn domein.

Vlucht, inwoners van Moab! Red het vege lijf! Overleef, zoals een struik in de woestijn!

Hij zal niet ontkomen aan de duisternis, zijn loten worden door het vuur verdelgd, ze verzengen in de adem van Gods woede.

Daarom, zo waar ik leef-spreekt de HEER van de hemelse machten, de God van Israël-zal Moab worden als Sodom en Ammon als Gomorra: een distelveld, een zoutput, voor altijd een woestenij. Wat er nog over is van mijn volk zal ze plunderen, wat er van mijn natie nog rest zal ze in bezit nemen.

Alleen de moerassen en de poelen worden niet zoet, die blijven vol staan met zout water.

ze zijn als gras op de daken dat verdort nog voor het bloeit:

Zo niet de wettelozen! Zij zijn als kaf dat verwaait in de wind.

De adjudant die de koning begeleidde nam het woord en zei: 'Zelfs al zou de HEER de hemelsluizen openzetten, wat u daar zegt is toch onmogelijk!' Maar Elisa antwoordde: 'U zult het met eigen ogen zien, maar u zult niet de kans krijgen ervan te eten.'

had de adjudant van de koning geantwoord: 'Zelfs al zou de HEER de hemelsluizen openzetten, wat u daar zegt is toch onmogelijk!' Daarop had Elisa gezegd: 'U zult het met eigen ogen zien, maar u zult niet de kans krijgen ervan te eten.'

Na een dag van strijd nam Abimelech de stad in. Hij doodde er iedereen, maakte de stad met de grond gelijk en bestrooide de resten met zout.

Jullie worden als een terebint waarvan het blad verwelkt, als een tuin zonder water.

Kan papyrus gedijen buiten het moeras, komt riet tot wasdom zonder water?

(92:8) dat de wettelozen als onkruid gedijen en de onrechtvaardigen bloeien alleen om te worden verdelgd, voor altijd.