Gerelateerd aan Handelingen 12:17

Zodra de tribuun dit had toegestaan, maande Paulus, die boven aan de trappen stond, de mensen met een handgebaar tot stilte. Daarna sprak hij hen in het Hebreeuws als volgt toe:

Toen ze waren uitgesproken, nam Jakobus het woord. Hij zei: ‘Broeders, luister.

Paulus stond op, gebaarde om stilte en zei: ‘Israëlieten en alle anderen die God vereren, luister naar wat ik u te zeggen heb.

De Joden duwden Alexander naar voren, die van sommigen uit de menigte tekst en uitleg kreeg; met een handgebaar gaf hij te kennen dat hij een verdedigingsrede wilde houden voor het volk.

en ze dus de genade onderkenden die mij geschonken was, toen reikten Jakobus, Kefas en Johannes, die als steunpilaren golden, mij en Barnabas de broederhand: wij zouden naar de heidenen gaan, zij naar de besnedenen.

Maar van de overige apostelen heb ik niemand gezien, behalve Jakobus, de broer van de Heer.

De volgende dag ging Paulus met ons naar Jakobus, bij wie alle oudsten waren samengekomen.

Hij at altijd met de heidenen, maar toen er afgezanten van Jakobus kwamen, trok hij zich terug en at hij apart, uit angst voor de voorstanders van de besnijdenis.

Vervolgens is hij aan Jakobus verschenen en daarna aan alle apostelen.

Jezus trad onder de Joden niet meer in het openbaar op, maar vertrok naar de omgeving van de woestijn, naar de stad Efraïm. Daar bleef hij met zijn leerlingen.

Wanneer ze jullie vervolgen in de ene stad, vlucht dan naar de volgende. Ik verzeker jullie: voor je in elke stad van Israël bent geweest, zal de Mensenzoon gekomen zijn.

Daarna trok Jezus door Galilea; in Judea wilde hij niet komen, omdat de Joden daar hem wilden doden.

recht doet aan de verdrukten, brood geeft aan de hongerigen. De HEER bevrijdt de gevangenen,

Laten zij de HEER loven om zijn trouw, om zijn wonderen aan mensen verricht,

Maar toen hij naar buiten kwam, kon hij niets tegen hen zeggen. Ze begrepen dat hij in het heiligdom een visioen had gezien; hij maakte gebaren tegen hen, maar spreken kon hij niet.

en mijn geloften aan de HEER inlossen in het bijzijn van heel zijn volk.

Toen raapten ze stenen op om naar hem te gooien. Maar Jezus wist onopgemerkt uit de tempel te ontkomen.

(102:21) om het zuchten van gevangenen te horen, om vrij te laten wie de dood nabij zijn.

en Simon Petrus beduidde hem dat hij moest vragen wie Jezus bedoelde.

Paulus en Silas verlieten de gevangenis en gingen naar het huis van Lydia, waar ze de gelovigen aantroffen. Na hen bemoedigend te hebben toegesproken, vertrokken ze.