Gerelateerd aan Genesis 37:23-24

Omdat Israël al oud was toen Jozef werd geboren, hield hij meer van Jozef dan van zijn andere zonen, en hij had een prachtig bovenkleed voor hem laten maken in allerlei kleuren.

en ze zeiden tegen elkaar: ‘Dit is onze straf omdat we ons niets hebben aangetrokken van de smeekbeden van onze broer, terwijl we toch zagen dat hij doodsbenauwd was. Daardoor zitten wij nu in de ellende.’

Toen slachtten ze een bokje, pakten Jozefs veelkleurige gewaad en dompelden dat in het bloed.

Ze kleedden hem uit en deden hem een scharlakenrode mantel om,

(22:19) verdelen mijn kleren onder elkaar en werpen het lot om mijn mantel.

Ze brachten Jeremia naar de waterkelder van prins Malkia, in het kwartier van de paleiswacht, en lieten hem aan touwen zakken. In de put stond geen water meer; er was alleen modder, waarin Jeremia wegzakte.

De gezalfde van de HEER, de adem van ons leven, is in hun kuil gevangen, hij in wiens schaduw wij hoopten te leven, te midden van de volken.

Mijn vijanden jaagden fel op mij, als op een vogel, al hadden ze geen reden.

(40:3) Hij trok mij uit de kuil van het graf, uit de modder, uit het slijk. Hij zette mij neer op een rots, een vaste grond voor mijn voeten.

Zonder reden hebben ze een net gespannen, zonder reden een kuil voor mij gegraven.

(88:9) Bekenden hebt u van mij vervreemd, afgrijzen roep ik bij hen op, ik ben ingesloten en zie geen uitweg meer.

(88:7) U hebt mij onder in de kuil gelegd, in het duister van de diepte,

Een pelgrimslied. Uit de diepte roep ik tot u, HEER,

Want, Sion, omwille van mijn verbond met jou, met offerbloed bekrachtigd, zal ik de gevangenen vrijlaten uit de put zonder water.