Gerelateerd aan Ezechiel 3:1-3

Ik ging naar de engel toe en vroeg om het boekje. Hij reikte het mij aan en zei: 'Eet het op. Het zal branden in je maag, maar in je mond zo zoet zijn als honing.'

Jij, mensenkind, luister naar mijn woorden en wees niet opstandig zoals dat volk. Doe je mond wijd open en eet wat ik je te eten geef.'

Richt je hierop, maak het je eigen, zodat voor iedereen duidelijk wordt dat je vorderingen maakt.

'Mensenkind, ik stel jou aan als wachter over de Israëlieten: als je mij hoort spreken, moet je hen namens mij waarschuwen.

Ik kwam weer in Tel-Abib, bij de ballingen die wonen bij het Kebarkanaal. Daar zat ik zeven dagen verdoofd in hun midden.

Ook zei de stem nog: 'Mensenkind, onthoud alles wat ik je zal zeggen, luister er aandachtig naar.

'Mensenkind, ik stuur jou naar de Israëlieten, naar dat weerspannige volk dat tegen mij in opstand is gekomen. Tot op de dag van vandaag verzetten ze zich tegen mij, zoals ook hun voorouders hebben gedaan.

De HEER liet mij twee manden met vijgen zien, nadat koning Nebukadnessar van Babylonië koning Jechonja van Juda, de zoon van Jojakim, samen met de leiders van Juda en de smeden en de wapenmeesters uit Jeruzalem naar Babel had weggevoerd. De manden waren voor de tempel gezet.

Ik nam van de HEER de beker aan en gaf alle volken waarheen hij mij zond daaruit te drinken:

Ik heb dan ook gedaan wat me door deze hemelse verschijning werd opgedragen, koning Agrippa,

Telkens als ik uw woorden hoorde, nam ik ze als voedsel tot mij. Uw woorden gaven mij een diepe vreugde, want ik behoor u toe, o HEER, God van de hemelse machten.

Ik ging naar de engel toe en vroeg om het boekje. Hij reikte het mij aan en zei: 'Eet het op. Het zal branden in je maag, maar in je mond zo zoet zijn als honing.'

Hoe zoet zijn uw woorden voor mijn gehemelte, zoeter dan honing voor mijn mond.

(19:11) Ze zijn begeerlijker dan goud, dan fijn goud in overvloed, en zoeter dan honing, dan honing vers uit de raat.

Want wijsheid zal je geest doordringen, je koestert je in kennis.

Hoe lief heb ik uw wet, heel de dag is hij in mijn gedachten.

De geboden die hij voorschreef heb ik nageleefd, de woorden die hij sprak heb ik het meest van al gekoesterd.

Die werd voor mijn ogen uitgerold en ik zag dat hij aan beide kanten beschreven was. Dit stond erop te lezen: Klaagliederen, en gezucht en gesteun.

Als ik denk: Ik wil hem niet meer noemen, niet meer spreken in zijn naam, dan laait er in mijn hart een vuur op, dan brandt het in mijn gebeente. Ik doe moeite om het in bedwang te houden, maar ik kan het niet.

Ik ben vol van de toorn van de HEER, ik kan mij niet meer bedwingen.’ ‘Stort mijn woede uit over de kinderen op straat, over alle jonge mannen. Mannen en vrouwen worden gevangengenomen, grijsaards en oude mensen.