Gerelateerd aan Ezechiel 19:14

(9:17) Hun goddeloosheid is als een verterend vuur: dorens en distels verbranden, het bos vat vlam, en alles verdwijnt in dikke rook.

Zijn takken werden sterk, machtig als een heersersstaf, een klom er op tot hoog in de wolken, van verre zichtbaar met zijn vele bladeren.

(80:16) de stek die uw hand heeft geplant, het kind dat u zelf hebt grootgebracht.

Zing nu over de vorsten van Israël dit klaaglied:

De HEER was zo woedend op Jeruzalem en Juda dat hij ze uiteindelijk verstootte. Sedekia kwam tegen de koning van Babylonië in opstand.

Hij heeft zijn woord gebroken door het verdrag niet na te leven. Hoewel hij een plechtige eed gezworen had, heeft hij dit alles toch gedaan: hij zal niet vrijuit gaan!

want zij hebben Jakob verslonden en zijn woonplaats verwoest.

Dan zal ik het vervallen huis van David herbouwen, ik zal de muren herstellen en opbouwen wat is neergehaald, ik zal het in zijn vroegere luister herstellen.

(21:30) En wat jou betreft, goddeloze, ontaarde vorst van Israël: voor jou is de dag van de afrekening gekomen.

ik ben diepbedroefd en word voortdurend door verdriet gekweld.

Dan zullen ze zeggen: 'Wij missen een koning!' Maar wat zou een koning nog voor ons kunnen doen: wij hadden toch nooit ontzag voor de HEER?

De HEER was zo woedend op Jeruzalem en Juda dat hij ze uiteindelijk verstootte. Sedekia kwam tegen de koning van Babylonië in opstand.

In Juda’s handen zal de scepter blijven, tussen zijn voeten de heersersstaf, totdat hij komt die er recht op heeft, die alle volken zullen dienen.

Zo zullen de Israëlieten geruime tijd verstoken blijven van koning en leiders, van offers en gewijde stenen, van orakels en huisgoden.

En de doornstruik antwoordde: "Als u mij werkelijk tot uw koning wilt zalven, kom dan maar hier, in mijn schaduw is het goed toeven. Maar zo niet, dan zal er uit mijn takken een vuur komen dat de ceders van de Libanon zal verteren."

Meteen schreeuwden ze: ‘Weg met hem, weg met hem, aan het kruis met hem!’ Pilatus vroeg: ‘Moet ik uw koning kruisigen?’ Maar de hogepriesters antwoordden: ‘Wij hebben geen andere koning dan de keizer!’

De gezalfde van de HEER, de adem van ons leven, is in hun kuil gevangen, hij in wiens schaduw wij hoopten te leven, te midden van de volken.

Al uw vrouwen en uw kinderen worden aan de Chaldeeën uitgeleverd. Ook u zult niet aan hen ontkomen, maar gevangengenomen worden en aan de koning van Babylonië worden uitgeleverd. En deze stad zal in vlammen opgaan.’

Omdat wij gezondigd hebben, valt alle rijke oogst toe aan de koningen die u over ons hebt aangesteld, die over ons lichaam regeren en die met ons vee doen wat ze willen. Wij leven in grote ellende."

Toen hij Jeruzalem voor zich zag liggen, begon hij te huilen over het lot van de stad.