Gerelateerd aan Exodus 33:7-11

een brandoffer dat jullie en alle komende generaties dagelijks aan de HEER moeten brengen bij de ingang van de ontmoetingstent. Daar zal ik jullie ontmoeten om met jou te spreken.

Maar ten slotte zult u de HEER, uw God, weer zoeken, en hem ook vinden, als u hem tenminste met hart en ziel zoekt.

Het bloed dat bestemd is voor het reinigingsoffer wordt door de hogepriester het heiligdom binnengedragen, de kadavers van de offerdieren worden buiten het kamp verbrand.

U hebt het gezien, HEER, zwijg dan niet, mijn Heer, houd u niet ver van mij.

Tijdens de regering van David heerste er eens drie jaar achtereen hongersnood. David wendde zich tot de HEER, en de HEER antwoordde: 'Het komt door Saul en zijn moordenaarsbende, omdat hij de Gibeonieten heeft gedood.'

Vraag en er zal je gegeven worden, zoek en je zult vinden, klop en er zal voor je worden opengedaan.

Waarom, HEER, bent u zo ver en verbergt u zich in tijden van nood?

Mijn hart zegt u na: 'Zoek mijn nabijheid!' Uw nabijheid, HEER, wil ik zoeken,

Zoek de HEER nu hij zich laat vinden, roep hem terwijl hij nabij is.

jullie wangedrag is het dat jullie en je God uit elkaar heeft gedreven; door jullie zonden houdt hij zich verborgen en wil hij je niet meer horen.

Ook al brengen zij hun kinderen groot, kinderloos maak ik hen, niemand blijft over. Groot onheil is hun deel wanneer ik van hen wijk.

De HEER is ver verwijderd van de goddelozen, het gebed van de rechtvaardigen hoort hij.

Iedereen ging bij de tenten van Korach, Datan en Abiram weg. Datan en Abiram kwamen naar buiten en bleven bij de ingang van hun tent staan, samen met hun vrouwen en kinderen.

in de wolkkolom sprak hij hen toe en zij onderhielden zijn geboden, de wet die hij hun gaf.

Nadat de HEER dit alles op de Sinai tegen Mozes had gezegd, gaf hij hem de twee platen van het verbond, de stenen platen, door Gods vinger beschreven.

Nadat God zo met hem gesproken had, ging hij bij Abraham vandaan.

Op die plaats werd ik opnieuw door de hand van de HEER gegrepen, en hij zei tegen mij: 'Sta op, ga naar buiten, naar het dal, want daar wil ik met je spreken.'

De HEER ging voor hen uit om hun de weg te wijzen, overdag in een wolkkolom, 's nachts in een lichtende vuurzuil. Zo konden ze dag en nacht verder trekken.

Zodra de HEER zijn gesprek met Abraham had beëindigd, ging hij weg. En Abraham keerde terug naar de plaats waar hij woonde.

Laat niemand met je mee naar boven gaan, op de hele berg mag niemand te zien zijn, en ook de schapen, geiten en runderen mogen niet in de nabijheid van de berg grazen.'