Gerelateerd aan Esther 7:6

God, breng de zondaars om, -weg uit mijn ogen, jullie die bloed vergieten-

Pas dan verschijnt hij-en dan zal de Heer Jezus hem doden met de adem van zijn mond en vernietigen door de aanblik van zijn komst.

Nee, het licht van de goddeloze dooft, de gloed van zijn vuur vlamt niet meer op.

De stem van de verschrikking buldert in zijn oren, zelfs in tijd van voorspoed dreigt hem de verwoester.

tot ik Gods heiligdom binnenging en mij hun einde voor ogen bracht.

Terwijl ze dat deden verschenen er vingers van een mensenhand die iets op het pleisterwerk van de wand van het koninklijk paleis schreven, precies tegenover de luchter, zodat de schrijvende hand goed zichtbaar was voor de koning.

aardse kwellingen kennen zij niet, het lijden van anderen gaat aan hen voorbij.

(24:14) Zoals het oude spreekwoord luidt: Slechte mensen, slechte daden. Nee, ik zal mijn hand niet tegen u opheffen.

(5:7) Wanneer je ziet dat in het land de armen worden onderdrukt en het recht en de rechtvaardigheid geschonden, wees dan niet verbaasd. Want een hoge ambtenaar wordt door een hogere beschermd, en zij beiden weer door ambtenaren die nog hoger zijn.

Wie tegen een schuldige zegt: 'Je bent onschuldig, 'wordt door alle volken verwenst, wordt door alle naties vervloekt.

De woede van de koning is een bode van de dood, een wijze brengt hem tot bedaren.

Over de buitenstaanders zal God oordelen. Maar binnen de gemeente geldt: 'Verwijder wie kwaad doet uit uw midden.'

Toen de volken rondom ons, onze vijanden, dat hoorden, werden ze bang en voelden ze zich klein, omdat ze beseften dat dit werk door onze God tot stand was gebracht.

De koning deed zijn zegelring af en gaf die aan Haman, de zoon van Hammedata, de nakomeling van Agag, de vijand van de Joden.

Mijn hart beeft, ik ben door angst bevangen; de HEER heeft mijn dierbare avondschemer veranderd in een nachtmerrie.

Kwaadwilligen kwamen op mij af om mij levend te verslinden, mijn vijanden belaagden mij, maar zij struikelden, zij vielen.