Gerelateerd aan Romeinen 7:22

maar vreugde vindt in de wet van de HEER en zich verdiept in zijn wet, dag en nacht.

(40:9) Uw wil te doen, mijn God, verlang ik, diep in mij koester ik uw wet.

Laat mij het pad gaan van uw geboden, dat is mij het liefst.

Ik verheug mij in uw geboden, ik heb ze lief.

Daarom verzaken wij onze plicht niet. Ook al gaat ons uiterlijke bestaan verloren, ons innerlijke bestaan wordt van dag tot dag vernieuwd.

Moge hij vanuit zijn rijke luister uw innerlijke wezen kracht en sterkte schenken door zijn Geest,

Maar dit is het verbond dat ik in de toekomst met het volk van Israël zal sluiten-spreekt de Heer: In hun verstand zal ik mijn wetten leggen en in hun hart zal ik ze neerschrijven. Dan zal ik hun God zijn en zij zullen mijn volk zijn.

Verheugde ik mij niet in uw wet, ik zou vergaan van ellende.

De geboden die hij voorschreef heb ik nageleefd, de woorden die hij sprak heb ik het meest van al gekoesterd.

Hoe lief heb ik uw wet, heel de dag is hij in mijn gedachten.

(19:9) De bevelen van de HEER zijn eenduidig: vreugde voor het hart. Het gebod van de HEER is helder: licht voor de ogen.

Onze eigen wil staat vijandig tegenover God, want hij onderwerpt zich niet aan zijn wet en is daar ook niet toe in staat.

maar in wat verborgen ligt in uw hart, in een zacht en stil gemoed. Dat is een onvergankelijk sieraad dat God kostbaar acht.

Ik houd mij aan uw richtlijnen, mijn ziel heeft ze innig lief.

Uw richtlijnen zijn mijn eeuwig bezit, ze zijn de vreugde van mijn hart.

Bedrieg elkaar niet, nu u de oude mens en zijn leefwijze afgelegd hebt

Ik verlang ernaar dat u mij redt, HEER, uw wet verheugt mij.

Maar ik, ik heb uw geboden lief, meer dan goud, dan zuiver goud.

Uw richtlijnen verheugen mij, ze geven mij goede raad.

Wankelmoedigen haat ik, maar uw wet heb ik lief.