Gerelateerd aan Psalmen 93:3

Laat de hemel verheugd zijn, de aarde juichen, de zee bruisen en alles wat daar leeft.

(18:5) Mij omsloten de banden van de dood, de kolkende afgrond joeg mij angst aan,

Voor de koorleider. Op de wijs van De lelies. Van David. (69:2) Red mij, God, het water staat aan mijn lippen,

Hij sprak en ontketende storm, hoog zweepte hij de golven op.

(69:15) Trek mij uit het slijk voordat ik wegzink, laat mij ontkomen aan wie mij haten, haal mij uit dit diepe water.

u hebt door de heilige Geest, bij monde van onze voorvader David, uw dienaar, gezegd: “Waarom snoeven de volken en beramen de volksstammen zinloze plannen?

De waterstromen die je zag, 'zei de engel, 'waar de hoer aan zit, zijn vele landen en volken en stammen.

Toen spuwde de slang een stroom water als een rivier achter de vrouw aan om haar daarin mee te sleuren.

Wee! Vele volken bulderen zoals woeste zeeën bulderen, talrijke naties razen zoals kolkende watermassa’s razen;

Waartoe leidt het woeden van de volken, het rumoer van de naties? Tot niets.

Laat bruisen de zee en alles wat daar leeft, laat juichen de wereld met haar bewoners.

Wie zwelt als de Nijl, wie bruist als die onstuimige rivier?

Vol vreugde zullen jullie uittrekken en in vrede zul je huiswaarts keren. Bergen en heuvels zullen je juichend begroeten, en alle bomen zullen in de handen klappen.

ze hadden ons levend verslonden, zo hevig was hun woede.

(2:4) U slingerde mij de diepte in, naar het hart van de zee. Door kolkend water ben ik omgeven, zwaar slaan uw golven over mij heen.