Gerelateerd aan Psalmen 89:38

Toen de HEER zag wat u deed, bemerkte hoe zijn kinderen hem krenkten, ontstak hij in hevige toorn en zei:

En jij, Salomo, mijn zoon, wees ontvankelijk voor de God van je vader en dien hem met volle overgave. Want de HEER onderzoekt alle harten en kent alle verlangens en gedachten. Als je hem zoekt, zul je hem vinden; als je hem verlaat, zal hij je voor eeuwig verstoten.

(89:52) Uw vijanden, HEER, bespotten mij, spotten met uw gezalfde, waar hij ook gaat.

(84:10) God, ons schild, zie naar ons om, sla goedgunstig het oog op uw gezalfde.

Zwaard, ontwaak! Verhef je tegen mijn herder, tegen de man met wie ik mij verbonden heb-spreekt de HEER van de hemelse machten. Dood de herder, zodat de schapen verdwalen. Weerloos als ze zijn zal ik ze treffen.

Toen God dit hoorde, werd hij verbolgen en wierp hij Israël ver van zich af.

(60:12) Bent u het niet, God, u die ons verstoten had, voert u niet, God, onze legers aan?

De Heer heeft zijn altaar versmaad, zijn heiligdom verworpen, de muren van Sions paleizen prijsgegeven aan haar vijanden; hun stemmen galmen door het huis van de HEER, als op een feestdag.

Toen ontstak de HEER in toorn, hij gruwde van zijn volk, zijn liefste bezit.

(44:10) Toch hebt u ons nu verstoten en vernederd: u trok niet ten strijde met onze legers,

Voor de koorleider. Op de wijs van De lelie van het getuigenis. Een stil gebed van David, ter lering, (60:2) toen hij vocht tegen de Arameeërs uit het Tweestromenland en uit Soba, en toen Joab op zijn terugtocht de Edomieten in het Zoutdal versloeg, twaalfduizend man. (60:3) God, u hebt ons verstoten, ons uiteengeslagen, uw toorn over ons uitgestort. Keer ons lot ten goede.

Toen Rechabeam zich eenmaal verzekerd wist van zijn positie en hij de macht stevig in handen had, legde hij de wet van de HEER naast zich neer, en alle Israëlieten volgden zijn voorbeeld.

-Mijn God zal hen verwerpen want zij hebben niet naar hem geluisterd. Zij zullen dolen onder vreemde volken. -

Maar als de HEER mij afwijst, dan zal ik me daar bij neerleggen. Hij mag met me doen wat hij het beste vindt.'

In één maand ontdeed ik me van drie herders. Ik verloor mijn geduld met het vee, dat een afkeer van mij kreeg,

Bergen van Gilboa, draag geen dauw meer, duld geen regen op je hooggelegen velden: daar ligt het heldenschild, vertrapt, het schild van Saul, vergeten en verwaarloosd.

De gezalfde van de HEER, de adem van ons leven, is in hun kuil gevangen, hij in wiens schaduw wij hoopten te leven, te midden van de volken.

(77:8) Zou de Heer voor eeuwig verstoten, zou hij niet langer liefhebben?

‘HEER, u staat altijd in uw recht als ik het tegen u opneem. Toch vraag ik, hoe verantwoordt u dat boosdoeners in voorspoed leven, en trouwelozen rust genieten?