Gerelateerd aan Psalmen 84:2-3

Voor de koorleider. Een kunstig lied van de Korachieten. (42:2) Zoals een hinde smacht naar stromend water, zo smacht mijn ziel naar u, o God.

ik strek mijn handen naar u uit, dorstig als droge aarde. sela

Reikhalzend kijk ik naar u uit, zelfs ‘s nachts verlang ik naar u. Wanneer u een oordeel over de wereld velt, zullen de mensen op aarde gerechtigheid leren.

Een psalm van David, toen hij in de woestijn van Juda was. (63:2) God, u bent mijn God, u zoek ik, naar u smacht mijn ziel, naar u hunkert mijn lichaam in een dor en dorstig land, zonder water.

Mijn ziel smacht naar de redding die u brengt, in uw woord heb ik mijn hoop gesteld.

Al bezwijkt mijn hart en vergaat mijn lichaam, de rots van mijn bestaan, al wat ik heb, is God, nu en altijd.

Mijn ziel kwijnt weg van verlangen naar uw voorschriften, dag en nacht.

Ik bezweer je, meisjes van Jeruzalem, als jullie mijn lief vinden, wat zeggen jullie tegen hem? Dat ik ziek van liefde ben.

O, wist ik maar waar ik hem kon vinden, kon ik hem maar opzoeken in zijn verblijf.

Hij brengt mij in het wijnhuis, boven mij zijn vaandel van liefde.

Zoals vuur dorre twijgen in vlam zet, zoals vuur water doet koken, zo zou u uw vijanden uw naam laten kennen en alle volken voor u laten beven,

Een gebed van Mozes, de godsman. Heer, u bent ons een toevlucht geweest van geslacht op geslacht.

Wie in de beschutting van de Allerhoogste woont en overnacht in de schaduw van de Ontzagwekkende,

Kom weer tot rust, mijn ziel, de HEER is je te hulp gekomen.

Dan zal ik naderen tot het altaar van God, tot God, mijn hoogste vreugde. Dan zal ik u loven bij de lier, God, mijn God.

(5:3) Luister naar mijn hulpgeroep, mijn koning en mijn God, tot u richt ik mijn bede.

Jeruzalem, Jeruzalem, dat de profeten doodt en stenigt wie naar haar toe zijn gestuurd! Hoe vaak heb ik je kinderen niet bijeen willen brengen zoals een hen haar kuikens verzamelt onder haar vleugels, maar jullie hebben het niet gewild.

Jezus zei tegen hem: ‘De vossen hebben holen en de vogels hebben nesten, maar de Mensenzoon kan zijn hoofd nergens te ruste leggen.’