Gerelateerd aan Psalmen 78:18

Het samenraapsel van vreemdelingen dat met hen meetrok, was onverzadigbaar, en ook de Israëlieten begonnen weer te klagen. 'Hadden we maar vlees te eten!' zeiden ze.

En laten we Christus niet tarten, zoals anderen deden, want daardoor werden ze door slangen doodgebeten.

(2-3) Daar in de woestijn begon het volk zich opnieuw te beklagen. 'Had de HEER ons maar laten sterven in Egypte, 'zeiden ze tegen Mozes en Aäron. 'Daar waren de vleespotten tenminste gevuld en hadden we volop brood te eten. U hebt ons alleen maar naar de woestijn gebracht om ons hier allemaal van honger te laten omkomen.'

Onverzadigbaar was hun eetlust in de woestijn, ze daagden God uit in het dorre land.

U verlangt naar iets, maar krijgt het niet. U bent jaloers en moordlustig, maar bereikt uw doel niet. U bekvecht en twist met elkaar. U krijgt niets omdat u niet bidt.

toen jullie voorouders mij op de proef stelden, mij tartten, al hadden ze mijn daden gezien.

Dit alles strekt ons tot voorbeeld: wij moeten niet uit zijn op het kwade, zoals zij.

Stel hem niet op de proef, zoals u bij Massa deed.