Gerelateerd aan Psalmen 77:3

(61:3) van het einde der aarde roep ik u aan, want mijn hart bezwijkt. Breng mij op de rots hoog boven mij,

want één ding vrees ik: een door God gezonden ramp-tegen zijn oppermacht ben ik niet opgewassen.

(42:12) Wat ben je bedroefd, mijn ziel, en onrustig in mij. Vestig je hoop op God, eens zal ik hem weer loven, mijn God die mij ziet en redt.

ik ben ten einde raad, geschokt tot diep in mijn hart.

Maar ik zal mijn mond niet houden, zo beklemd als mijn hart is, zal ik spreken, zo bitter als mijn ziel is, zal ik klagen.

Wat klaagt een mens zolang hij nog leeft? Laat hij klagen over zijn zonden!

(88:4) ik word door rampen bezocht, mijn leven nadert het dodenrijk.

De pijlen van de Ontzagwekkende steken in mij, mijn geest wordt door hun gif vergiftigd. Voor mij staat de slagorde van Gods verschrikkingen.

Mijn leven is verstoken van vrede, geluk is mij vreemd geworden.

(142:3) bij hem stort ik mijn hart uit, bij hem klaag ik mijn nood.

(102:4) Mijn dagen vervliegen als rook, mijn gebeente gloeit als vuur.

Daarom maakt zijn aanwezigheid mij zo beducht; wanneer ik hem beschouw, dan sidder ik.

Word niet mijn ondergang-niet u! U bent toch mijn toevlucht in tijden van nood?

Wat ben je bedroefd, mijn ziel, en onrustig in mij. Vestig je hoop op God, eens zal ik hem weer loven, mijn God die mij ziet en redt.

(55:5) Mijn hart krimpt in mijn binnenste, doodsangst heeft mij bevangen,

(42:6) Wat ben je bedroefd, mijn ziel, en onrustig in mij. Vestig je hoop op God, eens zal ik hem weer loven, mijn God die mij ziet en redt.