Gerelateerd aan Psalmen 69:1

(69:15) Trek mij uit het slijk voordat ik wegzink, laat mij ontkomen aan wie mij haten, haal mij uit dit diepe water.

Moet je door het water gaan-ik ben bij je; of door rivieren-je wordt niet meegesleurd. Moet je door het vuur gaan-het zal je niet verteren, de vlammen zullen je niet verschroeien.

Voor de koorleider. Op de wijs van De lelies. Van de Korachieten, een kunstig lied. Een liefdeslied. (45:2) In mijn hart wellen de juiste woorden op, mijn gedicht spreek ik uit voor de koning, mijn tong is de stift van een vaardige schrijver.

(42:8) De roep van vloed naar vloed, de stem van uw waterstromen-al uw golven slaan zwaar over mij heen.

Voor de koorleider. Op de wijs van De lelie van het getuigenis. Een stil gebed van David, ter lering, (60:2) toen hij vocht tegen de Arameeërs uit het Tweestromenland en uit Soba, en toen Joab op zijn terugtocht de Edomieten in het Zoutdal versloeg, twaalfduizend man. (60:3) God, u hebt ons verstoten, ons uiteengeslagen, uw toorn over ons uitgestort. Keer ons lot ten goede.

Het water sloot zich boven mijn hoofd, ik dacht: Ik ben verloren.

De waterstromen die je zag, 'zei de engel, 'waar de hoer aan zit, zijn vele landen en volken en stammen.

Voor de koorleider. Op de wijs van De lelies. Een getuigenis. Van Asaf, een psalm. (80:2) Hoor ons, herder van Israël, die Jozef leidt als een kudde. U die troont op de cherubs, verschijn in luister

Laten uw getrouwen dus tot u bidden als zij in zichzelf een zonde vinden. Stormt dan een vloed van water aan, die zal hen niet bereiken.

(69:3) ik zink weg in bodemloos slijk en vind geen grond voor mijn voeten, ik ben in diep water geraakt, de stroom sleurt mij mee.

Ik zal het recht als meetlint hanteren en de gerechtigheid als schietlood. De hagel vernietigt de schuilhoek van je bedrog, het water spoelt jullie schuilplaats weg.

(2:4) U slingerde mij de diepte in, naar het hart van de zee. Door kolkend water ben ik omgeven, zwaar slaan uw golven over mij heen.

Toen spuwde de slang een stroom water als een rivier achter de vrouw aan om haar daarin mee te sleuren.

Zie je dan het duister niet, bespeur je niet de vloed die jou bedekt?

(18:5) Mij omsloten de banden van de dood, de kolkende afgrond joeg mij angst aan,