Gerelateerd aan Psalmen 57:3

(40:12) U, HEER, u weigert mij uw ontferming niet, uw liefde en uw trouw zullen mij steeds bewaren,

Zend uw licht en uw waarheid, laten zij mij geleiden en brengen naar uw heilige berg, naar de plaats waar u woont.

Voor de koorleider. Op de wijs van Een roerloze duif in de verte. Van David, een stil gebed, toen de Filistijnen hem in Gat hadden gegrepen. (56:2) Wees mij genadig, God, want ze bedreigen mij, de hele dag bestoken en bestrijden ze mij.

HEER, schuif uw hemel open en daal af, raak de bergen aan zodat ze roken.

Nadat Petrus weer tot zichzelf gekomen was, zei hij: ‘Nu weet ik zeker dat de Heer zijn engel heeft gezonden om me uit de handen van Herodes te bevrijden en me te behoeden voor wat het Joodse volk hoopte dat gebeuren zou.’

(61:8) Wil zijn troon altijd beschermen, God, laten trouw en waarheid over hem waken.

Zullen mijn verwanten niet getuigen: "Ieder deed zich te goed aan het vlees van zijn kudden"?

De wet is door Mozes gegeven, maar goedheid en waarheid zijn met Jezus Christus gekomen.

(18:7) In mijn nood riep ik tot de HEER, ik schreeuwde naar mijn God om hulp. In zijn paleis hoorde hij mijn stem, mijn roepen bereikte zijn oren.

Plotseling begon de aarde hevig te beven, want een engel van de Heer daalde af uit de hemel, liep naar het graf, rolde de steen weg en ging erop zitten.

Maar jullie haten het goede en houden van het kwaad. Jullie stropen mijn volk de huid af en rukken het vlees van hun botten.

Zie, een volk richt zich op als een leeuw. Vol majesteit verheft het zich. Het rust pas als het zijn prooi heeft verslonden en het bloed van zijn buit heeft gedronken.'