Gerelateerd aan Psalmen 32:6

Zoek de HEER nu hij zich laat vinden, roep hem terwijl hij nabij is.

Moet je door het water gaan-ik ben bij je; of door rivieren-je wordt niet meegesleurd. Moet je door het vuur gaan-het zal je niet verteren, de vlammen zullen je niet verschroeien.

(34:3) Laat mijn leven een loflied zijn voor de HEER, de nederigen zullen het met vreugde horen.

God zegt: 'Wanneer de tijd daarvoor gekomen is, luister ik naar je, op de dag van de redding help ik je.' Nu is de tijd daarvoor gekomen, nu is de dag van de redding.

(42:8) De roep van vloed naar vloed, de stem van uw waterstromen-al uw golven slaan zwaar over mij heen.

(4:4) De HEER schenkt zijn gunst aan wie hem trouw is, de HEER luistert als ik tot hem roep.

(40:4) Hij gaf mij een nieuw lied in de mond, een lofzang voor onze God. Mogen velen het zien vol ontzag en vertrouwen op de HEER.

U zult me zoeken maar me niet vinden; u zult niet kunnen komen waar ik ben.’

Dit zegt de HEER: In het uur van mijn genade geef ik je antwoord, op de dag van de redding zal ik je helpen. Ik zal je behoeden, ik neem je in dienst voor mijn verbond met de mensen, om het land weer op te richten, om het verlaten erfgoed in eigendom terug te geven,

Hij zei: ‘Had ook jij op deze dag maar geweten wat vrede kan brengen! Maar dat blijft voor je verborgen, ook nu.

Ze leert ons dat we goddeloze en wereldse begeerten moeten afwijzen en bezonnen, rechtvaardig en vroom in deze wereld moeten leven,

ben ik blij dat ik hem geschreven heb. Niet omdat u verdriet hebt gehad, maar omdat u daardoor tot inkeer bent gekomen. U had verdriet op een manier die God wilde, ik heb u dus in geen enkel opzicht geschaad.

Dan had het water ons meegesleurd, de stroom ons overspoeld,

De vloed overstroomde de aarde veertig dagen lang. Het water steeg en de ark werd opgetild, zodat hij van de aarde loskwam.

Voor de koorleider. Op de wijs van De lelies. Van David. (69:2) Red mij, God, het water staat aan mijn lippen,

(69:14) En nu, HEER, richt ik mijn gebed tot u, laat dit een uur zijn van mededogen. Groot is uw ontferming, God, antwoord mij, toon uw trouw en red mij.

Reik mij uw hand van omhoog, bevrijd mij, ontruk mij aan de woeste wateren, aan de greep van vreemdelingen

en ons in al onze ellende moed geeft, zodat wij door de troost die wijzelf van God ontvangen, anderen in al hun ellende moed kunnen geven.

Dan zul je me roepen, maar ik antwoord niet, je zult me zoeken, maar je vindt me niet.

Wie deze woorden van mij hoort en ernaar handelt, kan vergeleken worden met een verstandig man, die zijn huis bouwde op een rots.