Gerelateerd aan Psalmen 31:11

(38:12) Mijn liefste vrienden ontlopen mijn leed, wie mij na staan, houden zich ver van mij.

(88:9) Bekenden hebt u van mij vervreemd, afgrijzen roep ik bij hen op, ik ben ingesloten en zie geen uitweg meer.

(69:20) U kent mijn smaad, mijn schande, mijn schaamte, al mijn belagers staan voor u.

Dit zegt de HEER, de bevrijder, de Heilige van Israël, tegen hem die smadelijk veracht wordt, die door vreemde volken wordt verafschuwd, die dienaar is van vreemde heersers: Koningen zullen dit zien en opstaan, vorsten buigen diep voorover, omwille van de HEER, die betrouwbaar is, de Heilige van Israël, die jou heeft uitgekozen.

(88:19) Mijn beste vrienden hebt u van mij vervreemd, mijn enige metgezel is de duisternis.

Mijn verwanten heeft hij van mij verwijderd, ik word verloochend door mijn vrienden.

(64:9) hun eigen tong heeft hen ten val gebracht, wie hen ziet, schudt verbijsterd het hoofd.

(41:9) 'Een dodelijke kwaal heeft hem geveld, wie zo ziek ligt, staat nooit meer op.'

Maar dit alles gebeurt opdat de geschriften van de profeten in vervulling gaan.’ Daarop lieten alle leerlingen hem in de steek en vluchtten weg.

Ook je broers en zusters, je hele familie, zullen je laten vallen, ook zij zullen je naschreeuwen. Vertrouw hen niet, al zijn ze nog zo vriendelijk.

De voorbijgangers keken hoofdschuddend toe en dreven de spot met hem:

(89:51) Gedenk, Heer, dat uw dienaren worden bespot, dat ik lijd onder de hoon van vele volken.

Weer anderen kregen te maken met bespotting en geseling, zelfs met arrestatie en gevangenschap.

Welnu, zo zijn jullie ook geworden, jullie zien mijn rampspoed en angst is jullie antwoord.

Bij mijn eerste verdediging heeft niemand mij bijgestaan, ze hebben mij allemaal in de steek gelaten. Moge het hun niet worden aangerekend.

De ene broer zal de andere uitleveren om hem te laten doden, en vaders zullen hetzelfde doen met hun kinderen, en kinderen zullen zich tegen hun ouders keren en hen laten terechtstellen.

(22:7) Maar ik ben een worm en geen mens, door iedereen versmaad, bij het volk veracht.

Hij werd veracht, door mensen gemeden, hij was een man die het lijden kende en met ziekte vertrouwd was, een man die zijn gelaat voor ons verborg, veracht, door ons verguisd en geminacht.

Toen lieten allen hem in de steek en vluchtten weg.

De zoon veracht zijn vader, de dochter verzet zich tegen haar moeder, de schoondochter tegen haar schoonmoeder, en huisgenoten blijken vijanden.