Gerelateerd aan Psalmen 22:13, 17

Ze roepen spottend, hun mond wijd open: 'Zie hém daar!'

Al onze vijanden sperren hun mond naar ons open.

Hij spert zijn mond open, schreeuwt me toe, hij slaat me schimpend op de wang, allen spannen samen tegen mij.

Mijn vijand is een leeuw, belust op prooi, een roofdier dat zich schuilhoudt.

Al je vijanden sperren hun mond naar je open; ze fluiten, grijnzen en spotten: ‘We hebben haar verwoest! Ja, dit is de dag waarop we hoopten, hiernaar hebben wij uitgezien!’

Wees waakzaam, wees op uw hoede, want uw vijand, de duivel, zwerft rond als een brullende leeuw, op zoek naar een prooi.

(22:8) Allen die mij zien, bespotten mij, ze schudden meewarig het hoofd:

De leiders in de stad waren als wolven die hun prooi verscheuren. Door bloed te vergieten, door mensen te gronde te richten, joegen ze hun eigen gewin na.

Heer, hoe lang nog blijft u toezien? Behoed mij voor hun moordlust, red mijn kostbaar leven van die leeuwen.

De hogepriesters en het hele Sanhedrin probeerden een valse getuigenverklaring tegen Jezus te laten afleggen op grond waarvan ze hem ter dood zouden kunnen veroordelen,

Ondertussen kwamen de hogepriesters en de oudsten van het volk bijeen in het paleis van de hogepriester, Kajafas.

(22:22) Red mij uit de muil van de leeuw, bescherm mij tegen de horens van de wilde stier. U geeft mij antwoord.

(7:3) ze zullen mij nog verscheuren als leeuwen, mij meesleuren zonder dat iemand mij redt.

Het volk stond toe te kijken. De leiders hoonden hem en zeiden: ‘Anderen heeft hij gered; laat hij nu zichzelf redden als hij de messias van God is, zijn uitverkorene!’

Een grote volksmenigte volgde Jezus, evenals enkele vrouwen die zich op de borst sloegen en over hem weeklaagden.

De voorbijgangers keken hoofdschuddend toe en dreven de spot met hem:

Zoals hij velen deed huiveren- zo gruwelijk, zo onmenselijk was zijn aanblik, zijn uiterlijk had niets meer van een mens-,

De voorbijgangers keken hoofdschuddend toe en dreven de spot met hem: ‘Ach, kijk nu toch eens! Jij die de tempel afbreekt en in drie dagen weer opbouwt,

Hij teert weg tot een schim van zichzelf, en zijn botten, eerst onzichtbaar, steken uit.

en ze bleven daar zitten om hem te bewaken.