Gerelateerd aan Psalmen 17:5

(18:37) u baande de weg voor mijn voeten, ik wankelde niet.

Hij zal je voet niet laten wankelen, hij zal niet sluimeren, je wachter.

Die hem trouw zijn, behoedt hij op hun pad, maar de zondaars komen om in het duister. Ontoereikend is de menselijke kracht:

Steun mij zoals u hebt beloofd, en ik zal leven, beschaam mijn verwachting niet.

Stuur mijn gangen zoals u hebt beloofd, lever mij niet uit aan de macht van het kwaad,

(44:19) ons hart keerde zich niet van u af, onze voeten weken niet van uw pad.

‘Ik erken, o HEER, dat het niet aan de mens is zijn weg te bepalen, zijn pad uit te zetten, te kiezen waarheen hij zal gaan.

(38:17) Ik denk: Laten ze niet om mij lachen, niet triomferen nu mijn voet wankelt.

De HEER behoedt je voor alle kwaad, hij waakt over je leven,

Ik ben in zijn spoor getreden, zonder af te buigen volgde ik zijn weg.

Toen ik dacht: Mijn voet glijdt weg, hield uw trouw mij staande, HEER.