Gerelateerd aan Psalmen 140:5

(142:4) Ik ben ten einde raad, u kent de weg die ik moet volgen, u weet dat op mijn pad een strik verborgen ligt.

Zonder reden hebben ze een net gespannen, zonder reden een kuil voor mij gegraven.

Laat gejammer uit hun huizen klinken, omdat u onverhoeds een bende op hen afstuurt. Want zij hebben een kuil gegraven om mij te vangen, zij hebben een strik op mijn pad gezet.

Ze hielden hem echter in de gaten en stuurden er spionnen op uit die zich als rechtvaardigen moesten voordoen, in de hoop hem op een onwettige uitspraak te betrappen, zodat ze hem konden uitleveren aan de overheid, aan het gezag van de prefect.

Behoed mij voor de strik die zij hebben gespannen, voor de valkuil van hen die onrecht doen.

(57:7) Ze hadden een net op mijn weg gespannen, mijn voeten raakten erin verstrikt, ze hadden voor mij een kuil gegraven, maar vielen er zelf in. sela

Mag goed met kwaad worden vergolden? Een kuil hebben ze voor mij gegraven-en dat terwijl ik voor u stond om voor hen te pleiten, om uw toorn van hen af te wenden.

Zondaars hebben voor mij een net gespannen, maar ik wijk niet af van uw regels.

Een klem grijpt om zijn hiel, een strop houdt hem gevangen.

‘Ze zeiden: “Laten we iets tegen Jeremia ondernemen. Want het onderricht van onze priesters, de raad van onze wijzen, de verkondiging van onze profeten zullen allerminst verdwijnen. Kom, we brengen hem in opspraak, we schenken aan zijn woorden niet langer gehoor.”

Hoogmoedigen beschuldigen mij vals, maar ik volg uw regels, met heel mijn hart,

Wie een ander vleit, lokt hem in de val.

(31:5) mij losmaken uit het net dat voor mij is gespannen, u bent mijn toevlucht.

Ze hebben voor mij een kuil gegraven, de hoogmoedigen die uw wet niet erkennen.

(36:12) Laat de voet van hoogmoedigen mij niet vertrappen, de hand van goddelozen mij niet verjagen.

Wees genadig, HEER, wees ons genadig, wij worden veracht, meer dan te dragen is.

Behoed mij als de appel van uw oog, verberg mij in de schaduw van uw vleugels

Toen hij het huis verliet, waren de schriftgeleerden en de Farizeeën uitzinnig van woede; ze begonnen hem over van alles uit te vragen,

Hij denkt in zijn waan: Niemand vraagt mij rekenschap. Er is geen God, maakt hij zich wijs.