Gerelateerd aan Psalmen 137:5

Jeruzalem, ik heb wachters op je muren gezet die nooit zullen zwijgen, dag noch nacht. Jullie die een beroep doen op de HEER, gun jezelf geen rust

(102:14) U zult opstaan en u over Sion ontfermen, de tijd van genade is gekomen, dit is het uur,

Jullie die aan het zwaard ontkomen zijn, vlucht verder, blijf niet staan. Al zijn jullie nog ver van huis, noem de naam van de HEER, richt je gedachten enkel op Jeruzalem.

kwam een van mijn broers, Chanani, met een aantal mannen vanuit Juda naar me toe. Ik vroeg hun hoe het de Joden verging die waren overgebleven en de ballingschap hadden overleefd, en informeerde naar de toestand in Jeruzalem.

maar nu zei hij: 'Waarom kijk je zo somber, je bent toch niet ziek? Er is vast iets dat je dwarszit.' Ik schrok hevig

Omwille van Sion zal ik niet zwijgen, omwille van Jeruzalem ben ik niet stil, totdat het licht van haar gerechtigheid daagt en de fakkel van haar redding brandt.

(84:11) Beter één dag in uw voorhoven dan duizend dagen daarbuiten, beter op de drempel van Gods huis dan wonen in de tenten der goddelozen.

Daar zetelt het gerecht, daar troont het huis van David.

Wee de nietsnut van een herder die de kudde in de steek laat! Moge het zwaard zijn rechterarm treffen en zijn rechteroog uitsteken. Moge zijn arm verschrompelen en het licht in zijn oog doven.

(6:11) Toen Daniël hoorde van het besluit dat op schrift gesteld was, ging hij naar zijn huis. In zijn bovenvertrek had hij in de richting van Jeruzalem open vensters. Daar knielde hij neer, bad tot zijn God en prees hem, precies zoals driemaal per dag zijn gewoonte was.

Voor de koorleider. Op de wijs van De Gatitische. Van de Korachieten, een psalm. (84:2) Hoe lieflijk is uw woning, HEER van de hemelse machten.