Gerelateerd aan Psalmen 130:5

Wij verwachten vol verlangen de HEER, hij is onze hulp en ons schild.

En toch wacht de HEER op het ogenblik dat hij jullie genadig kan zijn; toch zal hij zich oprichten om zich over jullie te ontfermen. Want de HEER is een God van recht. Gelukkig de mens die op hem wacht.

Mijn ziel smacht naar de redding die u brengt, in uw woord heb ik mijn hoop gesteld.

Voor de koorleider. Op de wijs van Jedutun. Een psalm van David. (62:2) Alleen bij God vindt mijn ziel haar rust, van hem komt mijn redding.

(62:6) Zoek rust, mijn ziel, bij God alleen, van hem blijf ik alles verwachten.

Wacht op de HEER, wees dapper en vastberaden, ja, wacht op de HEER.

Ik stel mijn vertrouwen in de HEER, hoewel hij zich voor het volk van Jakob verborgen houdt; ik heb mijn hoop op hem gevestigd.

Bij u schuil ik, u bent mijn schild, in uw woord stel ik mijn hoop.

Dan kan ik antwoorden wie mij bespot, want ik vertrouw op uw woord.

Wie u vrezen zien mij met blijdschap, in uw woord heb ik mijn hoop gesteld.

Op uw hulp hoop ik, HEER !

Voor de koorleider. Van David, een psalm. (40:2) Vol verlangen heb ik op de HEER gewacht en hij boog zich naar mij toe, hij heeft mijn roep om hulp gehoord.

Denk aan het woord, tot uw dienaar gesproken, waarmee u mij hoop hebt gegeven.

Met deze twee onomkeerbare daden-die uitsluiten dat God liegt-heeft hij ons krachtig moed in willen spreken. Onze toevlucht is het vast te houden aan de hoop op wat voor ons in het verschiet ligt.

Ook wij verlaten ons op u, HEER: wij gaan de paden van uw recht. Wij richten ons op uw naam, naar u gaat ons verlangen uit.

Er woonde toen in Jeruzalem een zekere Simeon. Hij was een rechtvaardig en vroom man, die uitzag naar de tijd dat God Israël vertroosting zou schenken, en de heilige Geest rustte op hem.

Op dat moment kwam ze naar hen toe, bracht hulde aan God en sprak over het kind met allen die uitzagen naar de bevrijding van Jeruzalem.