Gerelateerd aan Psalmen 13:2

Jij die me haat, maak je niet vrolijk over mij. Al ben ik gevallen, ik sta op, al is het donker om mij heen, de HEER is mijn licht.

Haar vijanden zijn heer en meester, zo zeker van zichzelf. De HEER heeft haar dit aangedaan om haar vele overtredingen. Haar kinderen zijn gevangen weggevoerd, voor de vijand uit.

Je hebt gezegd: “Wee mij, de HEER heeft mijn leed met leed vermeerderd, moe ben ik van zuchten, rust vond ik niet.”

Wees genadig, HEER, wees ons genadig, wij worden veracht, meer dan te dragen is.

Bedenk dit, HEER, nu de vijand u bespot en dwazen uw naam beschimpen.

Gaat het om kracht, dan is hij de sterkste, gaat het om recht, dan zegt hij: "Wie daagt mij voor de rechter?"

Een vrolijk hart brengt een lach op het gezicht, een verdrietig hart pijnigt de geest.

(38:18) Want ik ben de ondergang nabij en altijd vergezelt mij de pijn.

Haar onreinheid kleeft aan de zoom van haar kleed. Dit einde had ze niet voorzien. Ontstellend diep is zij gezonken, er is niemand die haar troost. -HEER, zie toch mijn nood, zie hoe de vijand zich verheft.

voor de goddelozen die mij geweld aandoen, voor de vijanden die mij naar het leven staan.

Ben ik de zee of het zeemonster? Moet u mij daarom bewaken?

Dagelijks was ik bij u in de tempel, en toen hebt u geen vinger naar me uitgestoken, maar dit is uw uur, het uur van de macht van de duisternis.’

Hij was inderdaad ziek en is bijna gestorven, maar God heeft zich over hem ontfermd. En niet alleen over hem, ook over mij: hij heeft me nog meer verdriet bespaard.

(7:5) als ik goed met kwaad heb vergolden, of mijn belager zonder reden heb beroofd-

(7:3) ze zullen mij nog verscheuren als leeuwen, mij meesleuren zonder dat iemand mij redt.

(77:3) Op de dag van mijn nood zoek ik de Heer, bij nacht hef ik mijn handen, rusteloos, mijn ziel laat zich niet troosten.

(5:16) Alle dagen van zijn leven brengt hij door in duisternis, heel zijn bestaan is vol ellende en verdriet, en vol ontevredenheid.

Hoe lang nog, God, zal de tegenstander u bespotten? Zal de vijand uw naam voor altijd beschimpen?

Waarom blijft mijn lijden duren, is mijn wond niet te genezen, waarom wil hij maar niet helen? U hebt mij teleurgesteld, als een beek die drooggevallen is.’

ik ben diepbedroefd en word voortdurend door verdriet gekweld.