Gerelateerd aan Psalmen 119:20

(84:3) Van verlangen smacht mijn ziel naar de voorhoven van de HEER. Mijn hart en mijn lijf roepen om de levende God.

Een psalm van David, toen hij in de woestijn van Juda was. (63:2) God, u bent mijn God, u zoek ik, naar u smacht mijn ziel, naar u hunkert mijn lichaam in een dor en dorstig land, zonder water.

Voor de koorleider. Een kunstig lied van de Korachieten. (42:2) Zoals een hinde smacht naar stromend water, zo smacht mijn ziel naar u, o God.

Hoe verlang ik naar uw regels, doe mij leven in uw gerechtigheid.

Dorstig opent zich mijn mond, zo hunker ik naar uw geboden.

Ik verlang ernaar dat u mij redt, HEER, uw wet verheugt mij.

Ik weet wat u doet, hoe u niet koud bent en niet warm. Was u maar koud of warm!

Ik ben in zijn spoor getreden, zonder af te buigen volgde ik zijn weg.

Gelukkig wie zich houden aan het recht en doen wat rechtvaardig is, telkens weer.

Kan hij zich toevertrouwen aan de Ontzagwekkende, kan hij zijn hulp inroepen wanneer hij maar wil?

Ik bezweer je, meisjes van Jeruzalem, als jullie mijn lief vinden, wat zeggen jullie tegen hem? Dat ik ziek van liefde ben.

Almaar onvervulde hoop maakt ziek, vervuld verlangen is een levensboom.

Een vriend is je altijd toegedaan, je broer is geboren om te helpen in tijden van nood.