Gerelateerd aan Psalmen 116:3

(38:7) Ik loop gebogen, diep gebukt, ik ga in het zwart gehuld, dag in dag uit.

Hij werd overvallen door doodsangst, maar bleef bidden; zijn zweet viel in grote druppels als bloed op de grond.

(88:7) U hebt mij onder in de kuil gelegd, in het duister van de diepte,

(2:3) 'In mijn nood roep ik de HEER aan en hij antwoordt mij. Uit het rijk van de dood schreeuw ik om hulp-u hoort mijn stem!

Hij werd veracht, door mensen gemeden, hij was een man die het lijden kende en met ziekte vertrouwd was, een man die zijn gelaat voor ons verborg, veracht, door ons verguisd en geminacht.

Christus heeft tijdens zijn leven op aarde onder tranen en met luide stem gesmeekt en gebeden tot hem die hem kon redden van de dood, en werd verhoord vanwege zijn diep ontzag voor God.

Zolang ik zweeg, teerden mijn botten weg, kreunend leed ik, de hele dag.

Hij nam Petrus, Jakobus en Johannes met zich mee. Hij voelde zich onrustig en angstig worden

(18:5) Mij omsloten de banden van de dood, de kolkende afgrond joeg mij angst aan,