Gerelateerd aan Psalmen 114:3

(77:17) Toen het water u zag, o God, toen het water u zag, begon het te beven, een huivering trok door de oceanen.

Toen hield Mozes zijn arm boven de zee, en de HEER liet de zee terugwijken door gedurende de hele nacht een krachtige oostenwind te laten waaien. Hij veranderde de zee in droog land. Het water spleet,

Op het moment dat de priesters die de ark van de HEER dragen, de Heer van de hele aarde, de Jordaan in gaan, zal de stroom tot stilstand komen en zal het water oprijzen als een dam.'

U rijdt over de zee met uw paarden, door het schuim van grote wateren.

HEER, is uw woede tegen rivieren, is tegen de rivieren uw woede ontbrand, en uw toorn tegen de zee, dat u uitrijdt met uw paarden, met uw zegewagens?

Die Mozes ter zijde stond met zijn luisterrijke arm, die voor hen het water kliefde om zich een eeuwige naam te verwerven?

u hebt bronnen en beken laten ontspringen, altijd stromende rivieren drooggelegd.

Op zijn dreigen viel de Rietzee droog, hij leidde hen door de diepte als door een woestijn.

Toen u hen dreigde, vluchtten zij weg, toen uw donderstem klonk, stoven zij heen:

De adem van uw neus stuwde het water omhoog, de wilde watermassa's stonden als een wal, het kolkende water stolde in het diepst van de zee.