Gerelateerd aan Psalmen 109:24

Hef daarom uw slappe handen op, strek uw knikkende knieën,

(22:15) Als water ben ik uitgegoten, mijn gebeente valt uiteen, mijn hart is als was, het smelt in mijn lijf.

(69:11) Ik huilde tranen toen ik vastte, maar wat ik oogstte was hoon,

Zolang ik zweeg, teerden mijn botten weg, kreunend leed ik, de hele dag.

Mijn botten steken door mijn magere vel, alleen het vege lijf heb ik behouden.

(38:6) Mijn wonden zweren en stinken vanwege mijn lichtzinnig leven.

Waren zij ziek, ik trok een boetekleed aan, en bleef mijn gebed onverhoord, ik pijnigde mij door te vasten.

Nadat hij veertig dagen en veertig nachten had gevast, had hij grote honger.

(102:5) Mijn hart is verschroeid en verdord als gras, ik vergeet mijn brood te eten.

Ik heb gezwoegd en geploeterd, vaak zonder te slapen, hongerig en dorstig, vaak zonder te eten, verkleumd en zonder kleren.