Gerelateerd aan Psalmen 106:45

Tot in eeuwigheid zal hij gedenken zijn belofte aan duizend geslachten,

Steeds wanneer de HEER een rechter liet optreden, stond hij die bij. Want wanneer het volk zuchtte onder het juk van onderdrukkers, kreeg de HEER medelijden en verloste hij hen van hun vijanden zolang die rechter leefde.

(69:17) Antwoord mij, HEER, u bent genadig en goed, keer u tot mij, zie mij in erbarmen aan.

Voor de koorleider. Een psalm van David, (51:2) toen de profeet Natan hem had bezocht, nadat hij met Batseba geslapen had. (51:3) Wees mij genadig, God, in uw trouw, u bent vol erbarmen, doe mijn daden teniet,

Ik zal de liefde van de HEER gedenken en zijn roemrijke daden bezingen: alles wat de HEER voor ons heeft gedaan, de goedheid die hij het volk van Israël bewees in zijn ontferming en onbegrensde liefde.

Als hij leed berokkent, ontfermt hij zich ook, zo groot is zijn genade;

Keer u tot ons, HEER -hoe lang nog? Ontferm u over uw dienaren.

Wanneer zij echter hun zonden en die van hun voorouders openlijk uitspreken, namelijk dat ze mij ontrouw zijn geweest en bovendien tegen mij in zijn gegaan

Toen kreeg de HEER medelijden: 'Ook dit zal niet gebeuren, 'zei God, de HEER.

Ach Efraïm, hoe zou ik je ooit kunnen prijsgeven? Hoe zou ik je kunnen uitleveren, Israël? Zou ik je prijsgeven als Adma, je laten ondergaan als Seboïm? Mijn hart wordt verscheurd, door barmhartigheid word ik bewogen.

Toen zag de HEER ervan af zijn volk te treffen met het onheil waarmee hij gedreigd had.

bevrijd zouden we worden van onze vijanden, gered uit de greep van allen die ons haten.

Maar de HEER was de Israëlieten genadig. Hij kreeg medelijden met hen en was met hen begaan vanwege het verbond dat hij met Abraham, Isaak en Jakob gesloten had. Hij wilde de Israëlieten niet uitroeien en verstootte hen niet, zoals hij dat tot op de dag van vandaag niet heeft gedaan.

Want de HEER doet recht aan zijn volk en ontfermt zich over zijn dienaren.

Toen kreeg de HEER medelijden: 'Het zal niet gebeuren, 'zei de HEER.

Maar toen de engel zijn hand naar Jeruzalem uitstrekte om ook daar dood en verderf te zaaien, begon de HEER het onheil dat was aangericht te betreuren. 'Genoeg!' zei hij tegen de engel. 'Laat je hand zakken!' De engel van de HEER stond bij het bergterras waar de Jebusiet Arauna zijn graan dorste.

Want de HEER zal zijn volk recht doen, hij ontfermt zich weer over zijn dienaren. Als hij ziet dat alle krachten hun begeven en weldra iedereen bezwijkt,