Gerelateerd aan Psalmen 103:14

Zweten zul je voor je brood, totdat je terugkeert tot de aarde, waaruit je bent genomen: stof ben je, tot stof keer je terug.’

Bedenk toch dat u mij uit leem gevormd hebt, wilt u mij tot stof doen terugkeren?

Uit erbarmen bedekte hij hun zonde, hij wilde geen dood en verderf, dikwijls bedwong hij zijn toorn en joeg hij het vuur van zijn woede niet aan.

(89:48) Gedenk mij en mijn vluchtig bestaan, de nietige mens, door u geschapen.

Wanneer het stof terugkeert naar de aarde, weer wordt zoals het was, wanneer de adem van het leven weer naar God gaat, die het leven heeft gegeven.

Mijn lichaam is met wormen en korsten bedekt, mijn huid verschilfert en laat los.

Waarom negeert u mijn misstappen niet? Waarom gaat u niet voorbij aan mijn fouten? Weldra zal ik tot stof zijn vergaan, u zult naar me zoeken, maar ik zal er niet zijn.'

Wilt u een opgewaaid blad opjagen, een verdorde strohalm achtervolgen?

Jullie draaien de zaken om! Is de klei soms meer dan de pottenbakker? Kan het maaksel over zijn maker zeggen: ‘Hij heeft mij niet gemaakt’? Of het aardewerk over de pottenbakker: ‘Hij brengt er weinig van terecht’?