Gerelateerd aan Prediker 6:12

U weet niet eens hoe uw leven er morgen uitziet. U bent immers maar damp, die heel even verschijnt en dan al verdwijnt.

Als een bloem ontluikt hij en verwelkt, hij vlucht als een schaduw en houdt geen stand.

Ik besef: mijn enig bezit is de HEER, al mijn hoop is op hem gevestigd.

Daarom, zo heb ik vastgesteld, is het maar het beste voor een mens dat hij vreugde put uit alles wat hij onderneemt. Dat is wat hem is toebedeeld, want wie zal hem van iets laten genieten na zijn dood?

Een mens is vluchtig als een ademtocht, zijn dagen glijden als een schaduw weg.

want niemand weet wat komen zal en hoe het later wordt. Wie kan daar iets over zeggen?

Een zondaar daarentegen zal het slecht vergaan: de schaduw van zijn levensdagen zal niet lengen-want hij heeft toch geen ontzag voor God?

(39:6) U maakte mijn dagen een handbreed lang, mijn levensduur is niets in uw ogen, niet meer dan lucht is het bestaan van een mens, sela

Net als al onze voorouders zijn wij slechts vreemdelingen die als gasten bij u verblijven, ons bestaan op aarde is als een schaduw, zonder enige zekerheid.

Zijn zonen krijgen aanzien-hij weet het niet, zijn zonen gaat het slecht-hij merkt het niet.

(4:7) Velen zeggen: 'Wie maakt ons gelukkig?' -HEER, laat het licht van uw gelaat over ons schijnen.

Wij zijn hier pas sinds gisteren en wij weten niets; ons leven op aarde is zo vluchtig als een schaduw.

Alles wat je hebt gehoord komt hierop neer: heb ontzag voor God en leef zijn geboden na. Dat geldt voor ieder mens,

HEER, mijn enig bezit, mijn levensbeker, u houdt mijn lot in handen.

Laat mij, recht gedaan, uw gelaat aanschouwen, bij het ontwaken mij verzadigen aan uw beeld.

Zeventig jaar duren onze dagen, of tachtig als wij sterk zijn. Het beste daarvan is moeite en leed, het gaat snel voorbij en wij vliegen heen.

Er is jou, mens, gezegd wat goed is, je weet wat de HEER van je wil: niets anders dan recht te doen, trouw te betrachten en nederig de weg te gaan van je God.

(47:5) Hij koos voor ons een eigen land, de trots van Jakob, het volk dat hij liefheeft. sela

Hun liefde en hun haat, alle hartstocht die ze ooit hebben gehad, ging allang verloren. Ze nemen nooit meer deel aan alles wat gebeurt onder de zon.

Ik heb mezelf ondergedompeld in de vrolijkheid van de wijn, en ik greep die dwaasheid aan om te onderzoeken of ik in mijn wijsheid-want die behield altijd de overhand-kon ontdekken wat een mens het beste doen kan, dat luttel aantal levensdagen dat hij doorbrengt onder de hemel.