Gerelateerd aan Openbaring 20:11-12

Ik zag een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. Want de eerste hemel en de eerste aarde zijn voorbij, en de zee is er niet meer.

Op hetzelfde ogenblik verpulverden het ijzer, leem, brons, zilver en goud. Het werd als kaf op een dorsvloer in de zomer; de wind voerde het mee, totdat er geen spoor meer van te vinden was. Maar de steen die tegen het beeld was geslagen, werd een hoge berg die de hele aarde bedekte.

De dag van de Heer zal komen als een dief. De hemelsferen zullen die dag met luid gedreun vergaan, de elementen gaan in vlammen op, de aarde wordt blootgelegd en alles wat daarop gedaan is komt aan het licht.

Doordat u zo hardleers bent en niet tot inkeer wilt komen, maakt u dat de straf waartoe God u veroordeelt op de dag dat hij zijn rechtvaardig vonnis uitspreekt en uitvoert, alleen maar zwaarder wordt.

Maar de tegenwoordige hemel en aarde worden door datzelfde woord bewaard om op de dag van het oordeel, waarop de goddelozen ten onder zullen gaan, te worden prijsgegeven aan het vuur.

Wanneer de Mensenzoon komt, omstraald door luister en in gezelschap van alle engelen, zal hij plaatsnemen op zijn glorierijke troon.

Hemel en aarde zullen verdwijnen, maar mijn woorden zullen nooit verdwijnen.

Ik zag de aarde, ze was woest en doods. Ik keek op naar de hemel, er was geen licht.

Op hetzelfde moment raakte ik in vervoering. Er stond een troon in de hemel en daarop zat iemand.

Hij greep de draak, de slang van weleer, die ook duivel of Satan wordt genoemd, en ketende hem voor duizend jaren.

maar werden verslagen; sindsdien is er voor hen in de hemel geen plaats meer.

De hemel scheurde los en rolde zich als een boekrol op. Geen berg of eiland bleef op zijn plaats.

Alle eilanden verdwenen in het niets en van de bergen was geen spoor meer te vinden.

God slaat echter geen acht op de tijd waarin men hem niet kende, maar roept nu overal de mensen op om een nieuw leven te beginnen,

In wolk en duisternis is hij gehuld, zijn troon stoelt op recht en gerechtigheid.

De aarde schudt hij van haar plaats, zodat haar zuilen wankelen.

Lach maar om het vertrouwen van de zwakke-hij vindt zijn toevlucht bij de HEER.

(89:15) uw troon rust op recht en gerechtigheid, liefde en waarheid staan in uw dienst.

Zoiets kunt u toch niet doen, hen samen met de schuldigen laten omkomen! Dan zouden schuldigen en onschuldigen over één kam worden geschoren. Dat kunt u toch niet doen! Hij die rechter is over de hele aarde moet toch rechtvaardig handelen?’

(47:9) God heerst als koning over de volken, God zetelt op zijn heilige troon.