Gerelateerd aan Markus 4:39

hij bracht de storm tot zwijgen, de golven gingen liggen.

(65:8) u brengt tot bedaren het geraas van de zeeën, het gebulder van de golven, het tumult van de volken.

(89:10) U heerst over de hoog rijzende zee-verheffen zich haar golven, u brengt ze tot rust.

De HEER heeft zijn troon boven de vloed, ten troon zit de HEER als koning voor eeuwig.

Hebben jullie geen ontzag voor mij? -spreekt de HEER. Beven jullie niet voor mij? Ik heb met zand de zee aan banden gelegd, haar een vaste grens gesteld. Haar golven donderen, maar tevergeefs, ze bruisen onstuimig, maar worden gestuit.

en zei: "Tot hiertoe en niet verder, dit is de grens die ik je trotse golven stel."

toen hij aan de zeeën grenzen stelde, het water met zijn woord zijn plaats gaf, de fundamenten van de aarde legde.

Toen u hen dreigde, vluchtten zij weg, toen uw donderstem klonk, stoven zij heen:

vuur en hagel, sneeuw en rook, stormwind die doet wat hij zegt.

De stromen verheffen, HEER, de stromen verheffen hun stem, luid verheffen de stromen hun stem.

Hij boog zich over haar heen en sprak de koorts bestraffend toe. Die verliet haar, en meteen stond ze op en begon voor hen te zorgen.

Hij verheft zijn stem tegen de zee en legt haar droog, de rivieren laat hij verdrogen. Verwelkt zijn Basan en Karmel, ook Libanons bloesem-verwelkt.

en zo konden de Israëlieten dwars door de zee gaan, over droog land; rechts en links van hen rees het water op als een muur.

Want de Heer verwerpt niet voor eeuwig.

Het terugstromende water overspoelde het hele leger van de farao, al zijn wagens en ruiters, die achter de Israëlieten aan de zee in gereden waren; niet een van hen bleef in leven.

Toen Jezus zag dat er een grote groep mensen toestroomde, sprak hij de onreine geest op strenge toon toe en zei: ‘Geest die doof en stom maakt, ik gebied je: ga uit hem weg en keer niet meer in hem terug.’

Jij moet je staf geheven houden boven de zee en zo het water splijten, zodat de Israëlieten dwars door de zee kunnen gaan, over droog land.