Gerelateerd aan Job 8:2

Nemen jullie me mijn woorden kwalijk? Is mijn vertwijfeld spreken voor jullie niets dan wind?

'Kom naar buiten, 'zei de HEER, 'en treed hier op de berg voor mij aan.' En daar kwam de HEER voorbij. Er ging een grote, krachtige windvlaag voor de HEER uit, die de bergen spleet en de rotsen aan stukken sloeg, maar de HEER bevond zich niet in die windvlaag. Na de windvlaag kwam er een aardbeving, maar de HEER bevond zich niet in die aardbeving.

'Zou een wijs man antwoorden met zoveel onverstand? Zou hij zijn binnenste vullen met niets dan lucht?

'Vraagt die woordenstroom niet om een tegenstem? Zo'n zwetser krijgt toch niet zomaar gelijk?

'Hoe lang nog, onnozele mensen, hechten jullie aan je onvolwassenheid, willen jullie, spotters, blijven spotten, haten jullie, dwazen, kennis?

Een eindeloze stroom van lege woorden! Wat drijft jou ertoe zo tegen mij te spreken?

Mozes en Aäron gingen naar de farao en zeiden: 'Dit zegt de HEER, de God van de Hebree ën: Hoe lang blijft u nog weigeren u aan mij te onderwerpen? Laat mijn volk gaan om mij te vereren.

'Wat een woorden! Zijn jullie nooit uitgesproken? Gebruik je verstand, dan kunnen we praten.

Wilde hij mij maar verpletteren, zijn hand terugtrekken, mijn levensdraad afsnijden.

Maar ik zal mijn mond niet houden, zo beklemd als mijn hart is, zal ik spreken, zo bitter als mijn ziel is, zal ik klagen.

'Hoe lang blijven jullie mij nog pijnigen, hoe lang nog martelen met woorden?

De hovelingen zeiden tegen de farao: 'Hoe lang moet die man ons nog in de ellende storten? Laat die Israëlieten toch gaan om de HEER, hun God, te vereren. Ziet u dan nog steeds niet in dat Egypte zo te gronde gaat?'