Gerelateerd aan Job 7:5

Tot het graf roep ik: "Jij bent mijn vader, "en tot de wormen: "Moeder, zuster!"

Je pracht en praal, en de klank van je harpen, ze worden dit dodenrijk binnengebracht. Wormen zijn je bed, maden je deken.”

Hierop vertrok Satan en overdekte Job van voetzool tot kruin met kwaadaardige zweren.

Zelfs de moederschoot kent hen niet meer; de wormen doen zich aan hen te goed. Hun namen raken in vergetelheid-als een boom wordt hun misdadigheid geveld.

Daar zullen jullie denken aan de daden waarmee je jezelf onrein hebt gemaakt. Jullie zullen van jezelf walgen vanwege al het kwaad dat jullie hebben gedaan.

(38:6) Mijn wonden zweren en stinken vanwege mijn lichtzinnig leven.

Onmiddellijk werd Herodes geveld door een engel van de Heer omdat hij God niet de verschuldigde eer had bewezen, en door wormen aangevreten blies hij de laatste adem uit.

Bij het verlaten van de stad zien ze de lijken van hen die tegen mij in opstand kwamen: de worm die aan hen knaagt zal niet sterven, en het vuur waarin ze branden zal niet doven; ze worden verafschuwd door alles wat leeft.

Hij rukt met geweld aan mijn kleed, omklemt mij met de kraag van mijn mantel.

u zou mij in een put gooien; zelfs mijn kleren zouden van me walgen.

Van voetzool tot kruin, niets is ongeschonden: een en al wonden en builen en striemen, niet verbonden, niet verzorgd, niet met olie verzacht.

Hoezeer mijn huid ook is geschonden, toch zal ik in dit lichaam God aanschouwen.