Gerelateerd aan Job 6:26

'Hoe lang blijf je deze dingen nog verkondigen? Al die woorden van je-ze zijn niets dan wind.

Dan zijn we geen onmondige kinderen meer die stuurloos ronddobberen en met elke wind meewaaien, met wat er maar verkondigd wordt door mensen die tot alles in staat zijn wanneer ze anderen listig en doortrapt op een dwaalspoor willen brengen.

Velen stond je bij met raad en daad en wie de moed ontzonk, heb je gesterkt.

'Laat de dag dat ik geboren ben vergaan, en ook de nacht die zei: "Een jongen is verwekt."

(12:2) Efraïm bouwt op lucht; het zoekt zelfs de verzengende oostenwind op. Elke dag weer stapelt het leugen op leugen en pleegt het nieuwe gewelddaden. Met Assyrië sluiten ze een verbond, Egypte bieden ze olijfolie aan.

Nadat de HEER deze woorden tot Job had gesproken, richtte hij zich tot Elifaz uit Teman: 'Ik ben in woede ontstoken tegen jou en je twee vrienden, omdat jullie niet juist over mij hebben gesproken, zoals mijn dienaar Job.

Want op grond van je woorden zul je worden vrijgesproken, en op grond van je woorden zul je worden veroordeeld.’

Wie was ik dat ik, door mijn onverstand, uw besluit wilde toedekken? Werkelijk, ik sprak zonder enig begrip, over wonderen, te groot voor mij om te bevatten.

Vervuld van afschuw voor het leven laat ik mijn klacht de vrije loop en zal ik spreken uit het bitterst van mijn ziel.

Wil je mijn recht loochenen, wil je mij schuldig verklaren en zelf vrijuit gaan?

Maar Job zei tegen haar: 'Je woorden zijn de woorden van een dwaas. Al het goede aanvaarden we van God, zouden we dan het kwade niet aanvaarden?' Ondanks alles zondigde Job niet en sprak hij geen onvertogen woord.

De pijlen van de Ontzagwekkende steken in mij, mijn geest wordt door hun gif vergiftigd. Voor mij staat de slagorde van Gods verschrikkingen.

Ik heb eenmaal gesproken en zeg niets meer, tweemaal-en doe er het zwijgen toe.'

Want het oor toetst de woorden, zoals het gehemelte het voedsel proeft.

'Wie is het die mijn besluit bedekt onder woorden vol onverstand?

Wilde hij mij maar verpletteren, zijn hand terugtrekken, mijn levensdraad afsnijden.