Gerelateerd aan Job 42:5-6

Dus door te luisteren komt men tot geloof, en wat men hoort is de verkondiging van Christus.

Niemand heeft ooit God gezien, maar de enige Zoon, die zelf God is, die aan het hart van de Vader rust, heeft hem doen kennen.

Ik schreeuwde het uit: ‘Wee mij! Ik moet zwijgen, want ik ben een mens met onreine lippen, en ik leef te midden van een volk dat onreine lippen heeft. En nu heb ik met eigen ogen de koning, de HEER van de hemelse machten, gezien.’

In het sterfjaar van koning Uzzia zag ik de Heer, gezeten op een hoogverheven troon. De zoom van zijn mantel vulde de hele tempel.

Jesaja doelde op Jezus toen hij dit zei, omdat hij zijn majesteit zag.

zei hij: 'Luister goed. Als er bij jullie een profeet van de HEER is, maak ik mij in visioenen aan hem bekend en spreek ik met hem in dromen.

opent God de oren van de mens en laat hem schrikken-een waarschuwing

Moge de God van onze Heer Jezus Christus, de vader van alle luister, u een geest van inzicht schenken in wat geopenbaard is, opdat u hem zult kennen.

Maar vervuld van de heilige Geest sloeg Stefanus zijn blik op naar de hemel en zag de luister van God, en Jezus, die aan Gods rechterhand stond,

en wie mij ziet, ziet hem die mij gezonden heeft.

Maar ik ga naar het oosten-daar is hij niet, naar het westen-ik zie hem nergens.

En dat is nog maar het minste van zijn kunnen; wij vangen van zijn woorden slechts gefluister op. Wie kan de donder van zijn kracht bevatten?'

Een verholen stem drong tot mij door, mijn oor ving een fluisteren op,

De afgrond en de dood, ze zeggen beide: 'Onze oren kennen haar slechts bij geruchte.'

Ik zei: 'Mijn God, ik schaam me, mijn God, ik ben te beschaamd om mijn gezicht naar u op te heffen, want onze zonden reiken tot boven ons hoofd en onze schuld is zo hoog als de hemel.

En Job antwoordde de HEER:

Hij heeft me neergesmeten in het slijk en ik ben als stof, als as geworden.

hoewel ik hem vroeger heb bespot, vervolgd en beschimpt. Toch heeft hij zich over mij ontfermd, omdat ik door mijn ongeloof niet wist wat ik deed.

Job pakte een potscherf om zich te krabben, terwijl hij in het stof en het vuil zat.

Ik wendde mij tot God, de Heer, en gaf me over aan gebed en smeekbeden, al vastend en rouwend.