Gerelateerd aan Job 4:14

Toen ik hem zag viel ik als dood voor zijn voeten neer. Maar hij legde zijn rechterhand op me en zei: 'Wees niet bang. Ik ben de eerste en de laatste.

Zacharias schrok hevig bij het zien van de engel en hij werd door angst overvallen.

Ik schreeuwde het uit: ‘Wee mij! Ik moet zwijgen, want ik ben een mens met onreine lippen, en ik leef te midden van een volk dat onreine lippen heeft. En nu heb ik met eigen ogen de koning, de HEER van de hemelse machten, gezien.’

Of de pijn op zijn ziekbed wijst hem terecht, de nooit aflatende strijd in zijn lichaam,

Ik hoorde dit alles en ik beefde vanbinnen, ik vernam het en mijn lippen trilden. Mijn botten werden aangevreten, ik stond te trillen op mijn benen, wachtend op de dag van het onheil, de dag dat u optrekt tegen het volk dat ons aanviel.

Hij zei tegen me: 'Daniël, geliefde man, luister naar de woorden die ik tot je spreek en sta op, want ik ben naar je toe gestuurd.' Nadat hij dit gezegd had, stond ik bevend op.

Ik huiver van angst voor u, uw vonnissen wekken mijn vrees.

dan schrikt u mij met dromen op, en de beelden die ik zie, jagen me angst aan.

Ze schrok hevig bij het horen van zijn woorden en vroeg zich af wat die begroeting te betekenen had.