Gerelateerd aan Job 39:4-7

Balkt een ezel bij het zien van mals gras, loeit een os bij zijn voederbak?

Een leeghoofd komt niet tot inzicht, zomin als een ezelsveulen als mens wordt geboren.

Kijk, als wilde ezels in de woestijn trekken ze uit, op zoek naar voedsel, want de wildernis moet hun kinderen te eten geven.

Het drenkt alles wat leeft in het veld, de wilde ezels lessen er hun dorst.

Op kale heuvels happen wilde ezels als jakhalzen naar adem. Hun ogen breken, want er is geen gras.’

Issachar is een sterke ezel, liggend tussen de manden.

De vesting zal verlaten liggen, het rumoer van de stad valt stil. Burcht en wachttoren worden ruïnes voor altijd, een lustoord voor wilde ezels, weidegrond voor het vee.

omdat het zich vergooid heeft aan Assyrië. Een wilde ezel houdt zich afgezonderd, maar het volk van Efraïm loopt met zijn liefde te koop.

Een wilde ezel van een mens zal hij zijn: hij schopt iedereen, iedereen schopt hem. Met al zijn verwanten zal hij in onmin leven.’

een wilde ezelin, thuis in de woestijn, die elke ezel ruikt, tochtig als ze is. Wie kan haar drift aan banden leggen? Geen ezel hoeft moeite te doen, bronstig als ze is, laat ze zich makkelijk vinden.

Hij werd door de mensen verstoten, hij kreeg het hart van een dier en hij leefde onder de wilde ezels. Hij at gras als de runderen en zijn lichaam werd vochtig van de dauw van de hemel, totdat hij erkende dat God, de Hoogste, boven het koningschap van de mensen staat en dat hij alleen bepaalt aan wie hij dat verleent.

van vruchtbaar land een zoutzee vanwege het kwaad van de bewoners.

Hij is als een struik in een dorre vlakte, hij merkt de komst van de regen niet op. Hij staat in een steenwoestijn, in een verzilt en verlaten land.

(29:22) heel de bodem door zwavel en zout vergiftigd, zodat zaaien geen zin meer heeft en er helemaal niets meer wil groeien, net zoals toen de HEER in zijn grote woede Sodom en Gomorra, Adma en Seboïm weggevaagd had-,

Kijk, als wilde ezels in de woestijn trekken ze uit, op zoek naar voedsel, want de wildernis moet hun kinderen te eten geven.

een wilde ezelin, thuis in de woestijn, die elke ezel ruikt, tochtig als ze is. Wie kan haar drift aan banden leggen? Geen ezel hoeft moeite te doen, bronstig als ze is, laat ze zich makkelijk vinden.

Alleen de moerassen en de poelen worden niet zoet, die blijven vol staan met zout water.

omdat het zich vergooid heeft aan Assyrië. Een wilde ezel houdt zich afgezonderd, maar het volk van Efraïm loopt met zijn liefde te koop.

Gevangenen worden niet meer opgejaagd, de stem van de drijver horen ze niet meer.

‘Waarom ziet u niet dat wij vasten, en merkt u niet op dat wij ons onthouden?’ Omdat jullie op je vastendagen nog handeldrijven en jullie arbeiders afbeulen,