Gerelateerd aan Job 38:8, 10-11

God zei: ‘Het water onder de hemel moet naar één plaats stromen, zodat er droog land verschijnt.’ En zo gebeurde het.

Hebben jullie geen ontzag voor mij? -spreekt de HEER. Beven jullie niet voor mij? Ik heb met zand de zee aan banden gelegd, haar een vaste grens gesteld. Haar golven donderen, maar tevergeefs, ze bruisen onstuimig, maar worden gestuit.

toen hij aan de zeeën grenzen stelde, het water met zijn woord zijn plaats gaf, de fundamenten van de aarde legde.

Hij verzamelt het zeewater en sluit het in, hij bergt de oceanen in schatkamers weg.

naar hoog in de bergen, naar diep in de dalen, naar de plaatsen die u had bepaald.

Ik legde haar mijn grenzen op en sloot haar af met deur en grendelbalk,

U stelde een grens die zij niet overschrijden, nooit weer zullen zij de aarde bedekken.

Hebben jullie geen ontzag voor mij? -spreekt de HEER. Beven jullie niet voor mij? Ik heb met zand de zee aan banden gelegd, haar een vaste grens gesteld. Haar golven donderen, maar tevergeefs, ze bruisen onstuimig, maar worden gestuit.

Hij trekt een cirkel rond de wateren, langs de verste grens van licht en duisternis.

God zei: ‘Het water onder de hemel moet naar één plaats stromen, zodat er droog land verschijnt.’ En zo gebeurde het.

zal ik denken aan mijn verbond met jullie en met al wat leeft, en nooit weer zal het water aanzwellen tot een vloed die alles en iedereen vernietigt.

Hij verzamelt het zeewater en sluit het in, hij bergt de oceanen in schatkamers weg.

(89:10) U heerst over de hoog rijzende zee-verheffen zich haar golven, u brengt ze tot rust.

toen hij aan de zeeën grenzen stelde, het water met zijn woord zijn plaats gaf, de fundamenten van de aarde legde.

Toen hij wakker geworden was, sprak hij de wind bestraffend toe en zei tegen het meer: ‘Zwijg! Wees stil!’ De wind ging liggen en het meer kwam helemaal tot rust.

Op de berghelling liep op dat ogenblik een grote kudde varkens te grazen, en de demonen smeekten Jezus om hun toe te staan hun intrek in de varkens te nemen. Hij stond hun dat toe.

(65:7) U hebt met kracht de bergen vastgezet, u bent omgord met macht,

De stromen verheffen, HEER, de stromen verheffen hun stem, luid verheffen de stromen hun stem.

(76:11) Wie in woede tegen u opstond, zal u loven, wie ontkwam aan uw woede, omgordt zich met gejuich.

Ondanks alles zondigde Job niet en maakte hij God geen enkel verwijt.