Gerelateerd aan Job 32:18

(39:4) Het brandde in mijn binnenste, bij mijn zuchten laaide een vuur op en mijn tong begon te spreken:

De geest hief mij op en voerde mij weg. Bitter gestemd en ontdaan ging ik mee; de hand van de HEER had mij vastgegrepen.

We moeten immers wel spreken over wat we gezien en gehoord hebben.’

Zijn we in extase, dan is het voor God; zijn we bij zinnen, dan is het voor u.

Als ik denk: Ik wil hem niet meer noemen, niet meer spreken in zijn naam, dan laait er in mijn hart een vuur op, dan brandt het in mijn gebeente. Ik doe moeite om het in bedwang te houden, maar ik kan het niet.