Gerelateerd aan Job 3:1

Vervloekt is de dag waarop ik ben geboren, de dag waarop mijn moeder mij baarde. Die dag mag niet gezegend zijn.

want toen zij zich verzetten tegen Gods geest, sprak hij overhaast en onbezonnen.

(39:3) En ik zei dan ook niets, geen woord, ik zweeg en vond geen verlichting, ik voelde steeds heviger pijn.

Ondanks alles zondigde Job niet en maakte hij God geen enkel verwijt.

Zijn vrouw zei tegen hem: 'Waarom blijf je zo onberispelijk? Vervloek God toch en sterf.'

Maar uit Jobs mond komt slechts lucht en leegte, een vloed van woorden zonder kennis.'

'Laat de dag dat ik geboren ben vergaan, en ook de nacht die zei: "Een jongen is verwekt."

Maar als u uw hand naar hem uitstrekt en zijn lichaam aantast, zal hij u ongetwijfeld in uw gezicht vervloeken.'

Maar als u uw hand naar hem uitstrekt en aantast wat hem toebehoort, zal hij u ongetwijfeld in uw gezicht vervloeken.'