Gerelateerd aan Job 29:22

Moge mijn onderricht neerdalen als regen, mogen mijn woorden zijn als milde dauw, als regen die de grond doordrenkt, lenteregen die het groen in bloei zet.

Mijn bruid, je lippen druipen van honing, melk en honing proef ik onder je tong, je kleed geurt naar de Libanon.

En niemand was in staat hem een antwoord te geven, noch durfde iemand hem vanaf die dag nog een vraag te stellen.

(21:2) 'Mensenkind, richt je blik naar het zuiden, klaag het aan en profeteer tegen het struikgewas daar.

zo zal hij veel volken opschrikken, en koningen zullen sprakeloos staan. En zij aan wie niets was verteld, zullen zien, zij die niets hadden gehoord, zullen begrijpen.

Ze zijn verslagen, weten niets meer te zeggen; de woorden laten hen in de steek.

Let goed op, Job, luister aandachtig; wees stil en laat mij spreken.

'Houd op, 'zeggen zij, 'houd op met dat geprofeteer! Komt er nooit een eind aan die beschimpingen?

Luister daarom naar de woorden van de HEER. Jij zegt dat ik niet mag profeteren in Israël, geen profeet mag zijn voor Isaaks volk.