Gerelateerd aan Job 26:2

Velen stond je bij met raad en daad en wie de moed ontzonk, heb je gesterkt.

'Ja, jullie zijn werkelijk onovertroffen, met jullie zal de wijsheid sterven!

De eilanden zien het met angst en beven, de einden der aarde komen sidderend naderbij.

Toen het middaguur aanbrak, begon Elia hen te honen: 'Roep zo hard u kunt! Hij is toch een god? Hij heeft zeker iets anders te doen. Ik denk dat hij zich even moest afzonderen. Is hij soms op reis gegaan? Misschien slaapt hij, en moet u hem wekken!'

Oprechte woorden sterken, maar jullie verwijten-wat tonen die aan?

Zaten jullie op mijn plaats, ik zou hetzelfde tegen jullie inbrengen; ik zou een lange redevoering houden, meewarig schuddend met mijn hoofd.

Geef kracht aan trillende handen, maak knikkende knieën sterk.

Wie raadpleegt hij, wie biedt hem inzicht? Wie leidt hem op de paden van het recht? Wie leidt hem naar de wijsheid? Wie toont hem de weg van het inzicht?

Verstoot mij niet nu ik oud word, verlaat mij niet nu mijn kracht bezwijkt.

Is mijn kracht de kracht van stenen? Is mijn lichaam hard als brons?