Gerelateerd aan Job 19:2

'Ja! God heeft mij mijn recht onthouden, de Ontzagwekkende heeft mij diep verbitterd.

Zo bleef ze hem dag in dag uit met verwijten bestoken en drong net zo lang aan tot hij het niet meer uithield en bezweek.

Maar Lot, die rechtvaardig was en zwaar leed onder de losbandige levenswandel van die wettelozen, redde hij.

(59:8) Hun mond loopt over van venijn, de woorden op hun lippen zijn zwaarden, zij denken: Wie hoort het?

Voor de koorleider. Een psalm van David.

'Hoe lang blijf je deze dingen nog verkondigen? Al die woorden van je-ze zijn niets dan wind.

Onze tong is net zo'n vlam: een wereld van onrecht, die onze lichaamsdelen in brand steekt. Want hij besmet het hele lichaam, hij steekt het rad van het leven in brand, met vuur uit de Gehenna.

Woorden hebben macht over leven en dood, wie zijn tong koestert, plukt daarvan de vruchten.

(42:11) Mij gaat door merg en been de hoon van mijn belagers, want ze zeggen heel de dag: 'Waar is dan je God?'

Ze riepen luid: 'O heilige en betrouwbare Heer, wanneer zult u de mensen die op aarde leven eindelijk straffen en ons bloed op hen wreken?'

'Wat een woorden! Zijn jullie nooit uitgesproken? Gebruik je verstand, dan kunnen we praten.

(6:3) Heb erbarmen, HEER, want ik kwijn weg. Genees mij, HEER, ik ben doodsbang,

(55:22) Zijn mond is glad als boter, maar vijandig is zijn hart, zijn woorden, zachter dan olie, zijn een getrokken dolk.

De woorden van een dwaas zijn dolkstoten, wat de wijze zegt, brengt genezing.

(64:4) Ze scherpen hun tong als een mes, ze richten hun pijl, een giftig woord,