Gerelateerd aan Job 16:16

Banden van de dood omknelden mij, angsten van het dodenrijk grepen mij aan, ik voelde angst en pijn.

(69:4) Uitgeput ben ik van het roepen, mijn keel is schor geschreeuwd, mijn ogen zijn verzwakt van het uitzien naar mijn God.

(6:7) Moe ben ik van zuchten, elke nacht is mijn kussen nat, mijn bed doorweekt van tranen.

(102:4) Mijn dagen vervliegen als rook, mijn gebeente gloeit als vuur.

(102:10) As is het brood dat ik eet, het water dat ik drink vermeng ik met tranen,

Mijn blik ziet donker van ellende, van mijn ledematen rest nog slechts een schim.

(2:2) Toen begon hij in de buik van de vis tot de HEER, zijn God, te bidden:

en zei tegen hen: ‘Ik voel me dodelijk bedroefd; blijf hier waken.’

Zolang ik zweeg, teerden mijn botten weg, kreunend leed ik, de hele dag.

Zoals hij velen deed huiveren- zo gruwelijk, zo onmenselijk was zijn aanblik, zijn uiterlijk had niets meer van een mens-,

(31:10) Heb erbarmen, HEER, want ik verkeer in nood, mijn ogen zijn gezwollen van verdriet, mijn ziel en mijn lichaam verkwijnen,

Hierom ween ik, hierom baden mijn ogen in tranen. Oneindig ver weg is mijn trooster, die mij levenskracht geeft. Mijn kinderen zijn verbrijzeld, want groot was de overmacht van de vijand.