Gerelateerd aan Job 15:23

Dat zijn kinderen bedelend rondzwerven, naar eten zoeken in het puin van hun huizen,

(59:16) dolend op zoek naar voedsel, jankend als ze niet worden verzadigd.

De honger put zijn krachten uit, de rampen wijken niet meer van zijn zijde.

Ze werden gestenigd of doormidden gezaagd, of stierven door een moordend zwaard. Ze zwierven rond in schapenvachten of geitenvellen, berooid, vernederd en mishandeld.

Uit het licht wordt hij het duister in geworpen, hij wordt uit de wereld weggestoten.

en kunnen we niet anders dan huiverend wachten op het oordeel en op het vuur dat de tegenstanders gretig zal verslinden.

De dag van de HEER zal duisternis zijn, en geen licht; aardedonker, zonder glans.

Die dag zal een dag zijn van razernij, een dag van angst en benauwdheid, een dag van rampspoed en onheil, een dag van duisternis en donkerheid, een dag van dreigende, donkere wolken,

Ook al bewerk je het land, het zal je niets meer opbrengen. Dolend en dwalend zul je over de aarde gaan.’

Het is een dag van duisternis en donkerheid, een dag van dreigende, donkere wolken. Als het morgenlicht over de bergen, zo nadert een groot en machtig volk, zoals er nooit tevoren is geweest of ooit nog zal zijn tot in het verste nageslacht.

We zochten steun bij Egypte, vroegen Assyrië om voedsel.

Nee, het licht van de goddeloze dooft, de gloed van zijn vuur vlamt niet meer op.

Bedreigd vanuit de woestijn halen we de oogst binnen, met gevaar voor eigen leven.

Wanneer een mens lang leeft, laat hij dan van elke dag genieten en bedenken dat de dagen van de duisternis ontelbaar zullen zijn. De toekomst is niets dan leegte.

Onmachtig door gebrek en honger stropen ze de woestijn af, in een donker vol onheil en troosteloosheid.