Gerelateerd aan Job 15:21-24

De verschrikking staart hem allerwegen aan en jaagt hem voort bij elke stap.

Als de mensen zeggen dat er vrede en veiligheid is, worden ze plotseling getroffen door de ondergang, zoals een zwangere vrouw door barensweeën. Vluchten is dan onmogelijk.

En wie van jullie nog in leven zijn, zal ik in het land van hun vijanden zo schrikachtig maken dat ze al op de vlucht slaan wanneer ze een blaadje horen ritselen. Ze zullen vluchten alsof ze door het zwaard worden achtervolgd, en neervallen hoewel niemand hen opjaagt.

En kom niet in opstand, zoals weer anderen deden, want daardoor werden ze door de doodsengel vernietigd.

Hoe groot ook zijn vermogen, hij weet zich niet veilig; het onheil stort zich in volle omvang over hem uit.

Hun koning is de engel van de onderaardse diepte; zijn naam luidt Abaddon in het Hebreeuws, in het Grieks Apollyon.

Toen Jobs zonen en dochters op een dag weer in het huis van hun oudste broer zaten te eten en te drinken,

het gejuich van goddelozen snel verklinkt en de vreugde van de misdadiger kortstondig is?

Een vloed van verschrikkingen overvalt hem, 's nachts sleurt een wervelstorm hem mee.

Daarom lach ik om je ongeluk, schater ik het uit om je ellende,

(92:8) dat de wettelozen als onkruid gedijen en de onrechtvaardigen bloeien alleen om te worden verdelgd, voor altijd.

Bij haar thuiskomst zag Abigaïl dat Nabal een feestmaal had aangericht, het leek wel een koningsmaal. Hij had zeer veel gedronken en de wijn was hem naar het hoofd gestegen, daarom repte ze die avond met geen woord van het gebeurde.

Maar God, de HEER, riep de mens: ‘Waar ben je?’

Ja, u zet hen op een glibberig pad en stort hen in een diepe afgrond.

De Heer had namelijk in het Aramese kamp het geluid laten klinken van paarden en wagens, van een groot leger, en de Arameeërs hadden tegen elkaar gezegd: 'Hoor, de koning van Israël heeft de koningen van de Hethieten en van Egypte ingehuurd om ons aan te vallen.'

Op de overeengekomen dag nam Herodes in zijn koninklijke gewaad plaats op zijn troon en sprak het volk toe.

Hij kan vluchten voor een ijzeren wapen, maar wordt door een bronzen boog doorschoten.

Ik heb geen kracht meer om te wachten. Met welk doel zou ik alles verdragen?

Als ik hem zou roepen en hij antwoordde, zou ik niet geloven dat hij naar me luisterde.

Moedeloos en hongerig zullen de mensen door het land zwerven. Ze zullen honger lijden en in hun woede de koning en hun God vervloeken. Ze kijken omhoog